U osoby starszej z osteoporozą kluczowe są: bezpieczeństwo, kontrola obciążenia i zmniejszenie ryzyka upadku. Zalecane bywają aktywności, które poprawiają siłę mięśni, koordynację i równowagę oraz zapewniają umiarkowane, przewidywalne obciążenie układu kostno-stawowego.
Nordic walking (marsz z kijami) spełnia te warunki: angażuje kończyny górne i dolne, może zwiększać pracę mięśni (element "oporowy" wynikający z odepchnięcia kijami), a jednocześnie kije pomagają w utrzymaniu stabilności. Dla asystenta istotne jest też to, że tę aktywność można łatwo dostosować do możliwości podopiecznej (tempo, długość trasy, przerwy, dobór nawierzchni).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niekorzystne w tym kontekście?
- Bieganie w terenie może wiązać się z większymi przeciążeniami i ryzykiem potknięcia na nierównej nawierzchni, co przy osteoporozie zwiększa ryzyko złamań.
- Jazda na rolkach typowo ma podwyższone ryzyko upadku, a upadki są szczególnie niebezpieczne u osób z obniżoną gęstością kości.
- Wspinaczka skałkowa wiąże się z dużymi wymaganiami siłowymi i koordynacyjnymi oraz potencjalnie wysokimi skutkami urazu przy błędzie technicznym lub poślizgnięciu.
W praktyce asystent powinien dodatkowo zadbać o: odpowiednie obuwie, dobrą nawierzchnię, prawidłową regulację kijów, nawodnienie, przerwy oraz obserwację bólu lub zawrotów głowy. Ostateczny dobór intensywności powinien być zgodny z zaleceniami lekarza i/lub fizjoterapeuty.
