U podopiecznej widać wycofanie społeczne po stracie męża: nie wychodzi z domu i nie utrzymuje kontaktów, mimo że wcześniej je lubiła i obecnie za nimi tęskni. W takiej sytuacji celem opiekuna jest dobranie aktywności, która nie tylko "zajmie czas", ale realnie będzie wspierać powrót do relacji i odbudowę dobrostanu.
"Są spotkania w klubie seniora." To najlepsza propozycja, ponieważ:
- zapewnia kontakt społeczny i poczucie przynależności (ważne przy osamotnieniu),
- tworzy okazję do rozmowy i normalizacji przeżyć (wiele osób w podobnym wieku doświadcza żałoby),
- wspiera aktywność poza domem w bezpiecznych, zorganizowanych warunkach,
- umożliwia stopniowe odbudowywanie nawyku uczestnictwa w życiu towarzyskim, które podopieczna wcześniej ceniła.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej odpowiednie?
- "Jest praca fizyczna w ogrodzie." Może poprawiać nastrój i kondycję, ale często jest aktywnością indywidualną. Dodatkowo praca fizyczna może być nieadekwatna do możliwości zdrowotnych 70-latki (ryzyko przeciążenia), a nie rozwiązuje bezpośrednio problemu braku kontaktów.
- "Jest oglądanie telewizji." To forma bierna, zwykle samotna. Może chwilowo odwracać uwagę, ale utrwala izolację i nie buduje sieci wsparcia ani nie wzmacnia kompetencji społecznych.
- "Są robótki ręczne." Mogą działać uspokajająco i dawać poczucie sprawczości, jednak same w sobie nie muszą przywracać relacji. Zajęcia manualne byłyby lepszym wyborem, gdyby odbywały się w grupie (np. warsztaty), ale tu nie ma takiego kontekstu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się samotność, brak wyjść z domu i tęsknota za kontaktami, najczęściej najbardziej adekwatna odpowiedź dotyczy aktywizacji społecznej i działań grupowych, a nie zajęć biernych lub stricte indywidualnych.
