KWALIFIKACJA SPO5 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 37.
Właściwą metodą wykorzystywaną podczas organizacji czasu wolnego dla podopiecznego, który lubi grać w szachy, warcaby, karty, jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ludoterapia to wykorzystanie zabawy i gier jako narzędzia wspierającego funkcjonowanie, integrację i aktywizację. Skoro podopieczny lubi szachy, warcaby i karty, właściwą metodą organizacji czasu wolnego jest praca oparta na grach. Pozostałe terapie dotyczą odpowiednio sztuki, ruchu lub barw.

Pełne wyjaśnienie:

Dobór metody organizacji czasu wolnego powinien wynikać z zainteresowań podopiecznego i celu aktywizacji. Osoba, która lubi szachy, warcaby i karty, preferuje aktywności oparte na grze, zasadach, rywalizacji lub współpracy oraz treningu funkcji poznawczych (uwaga, pamięć, planowanie).

Dlatego poprawna jest odpowiedź "ludoterapia", czyli wykorzystanie zabawy i gier (w tym gier planszowych i karcianych) jako narzędzia wspierającego. W praktyce DPS może to oznaczać: dobór poziomu trudności, ustalenie czasu gry, zachęcanie do regularności, a także włączanie innych mieszkańców w rozgrywki dla podtrzymania relacji społecznych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?

  • "arteterapia" koncentruje się na ekspresji i oddziaływaniu poprzez sztuki plastyczne (np. rysunek, malarstwo, lepienie). Choć jest wartościowa, nie wynika bezpośrednio z preferencji grania w szachy czy karty.
  • "choreoterapia" opiera się na ruchu i tańcu; byłaby trafna, gdyby podopieczny lubił taniec, ćwiczenia rytmiczne albo potrzebował pracy przez aktywność ruchową.
  • "chromoterapia" odnosi się do oddziaływania barwą/kolorem; nie jest metodą odpowiadającą preferencji gier planszowych i karcianych opisanej w pytaniu.

Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach najpierw nazwij aktywność (tu: gra/zabawa), a dopiero potem dopasuj metodę terapii po jej rdzeniu i zakresie oddziaływań.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Ludoterapia to wykorzystywanie zabawy i gier jako narzędzia aktywizacji i wsparcia. W DPS może obejmować gry planszowe, karciane, logiczne i towarzyskie, dobierane do możliwości podopiecznego. Celem bywa trening funkcji poznawczych, integracja oraz poprawa nastroju.
Najczęściej są to gry stolikowe i umysłowe: szachy, warcaby, domino, karty, proste gry pamięciowe oraz łamigłówki. Wybór zależy od wzroku, sprawności rąk i tempa pracy. Ważne jest dopasowanie zasad i czasu trwania, aby gra nie powodowała frustracji.
Ponieważ sednem aktywności jest gra: zasady, tury, decyzje i element zabawy. Takie zajęcia mogą wspierać koncentrację, planowanie i pamięć, a jednocześnie dają poczucie sprawczości. To typowy przykład wykorzystania gier w organizacji czasu wolnego i aktywizacji.
Arteterapia opiera się na działaniach twórczych (np. rysunek, malowanie, prace plastyczne), a ludoterapia na zabawie i grach. Jeśli podopieczny preferuje tworzenie i ekspresję przez sztukę, lepsza będzie arteterapia. Jeśli lubi rozgrywki i współzawodnictwo lub współpracę, trafniejsza jest ludoterapia.
Choreoterapia sprawdza się wtedy, gdy celem jest aktywizacja przez ruch, rytm i koordynację, a podopieczny lubi taniec lub ćwiczenia przy muzyce. W przypadku zainteresowania grami stolikowymi choreoterapia nie wynika bezpośrednio z preferencji. Metodę dobiera się do możliwości i motywacji osoby.
Tak. Wiele gier (np. szachy, warcaby, domino) angażuje uwagę, pamięć operacyjną, planowanie i kontrolę impulsów. Warunkiem jest dopasowanie poziomu trudności oraz spokojne tempo. Zbyt trudne gry mogą obniżać motywację, dlatego opiekun powinien obserwować reakcje podopiecznego.
Warto zacząć od krótkiego rozpoznania: co podopieczny lubi, czego unika i jakie ma ograniczenia (wzrok, słuch, sprawność dłoni). Następnie dobiera się aktywności o podobnym charakterze oraz planuje stałe pory zajęć. Przy grach kluczowe są jasne zasady, przerwy i życzliwe wsparcie.
Najczęstsze błędy to wybór metody "na skrót" (np. arteterapia jako odpowiedź na wszystko) oraz mylenie pojęć o podobnym brzmieniu. Pomaga technika dopasowania: gra/zabawa → ludoterapia, sztuka → arteterapia, taniec/ruch → choreoterapia, kolor → chromoterapia.
Tak. Indywidualnie można dobrać gry do tempa i potrzeb jednej osoby (np. krótsze partie, uproszczone zasady). Grupowo gry wspierają integrację, komunikację i poczucie przynależności. Opiekun powinien zadbać o bezpieczeństwo emocjonalne (brak ośmieszania) i właściwy dobór par.
Sygnały to szybkie zniechęcenie, narastająca irytacja, rezygnacja po kilku ruchach, trudność w zrozumieniu zasad mimo powtórzeń lub skargi na zmęczenie. Wtedy lepiej uprościć reguły, skrócić rozgrywkę albo wybrać inną grę. Celem jest aktywizacja i dobrostan, a nie wynik.
info

Statystycznie 67% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Ludoterapia to wykorzystanie zabawy i gier jako narzędzia wspierającego funkcjonowanie, integrację i aktywizację."

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludoterapia - dostęp: 2026-03-05
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Arteterapia - dostęp: 2026-03-05
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Choreoterapia - dostęp: 2026-03-05

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z terapii zajęciowej/aktywizacji osób starszych i niesamodzielnych
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji SPO.3 dotyczące metod pracy opiekuńczo-wspierającej
  • Słowniki/encyklopedie terminów z zakresu terapii (hasła: ludoterapia, arteterapia, choreoterapia, chromoterapia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego