KWALIFIKACJA SPO5 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 8.
75-letnia podopieczna została wypisana z oddziału ortopedycznego, gdzie wcześniej trafiła z powodu złamania szyjki kości udowej prawej. W szpitalu wszczepiono endoprotezę stawu biodrowego. Podopieczna jest leżąca, szczupła, odwodniona. Z powodu unieruchomienia jest szczególnie narażona na wystąpienie odleżyn oraz
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Unieruchomienie i pozycja leżąca sprzyjają spłyceniu oddechu oraz zaleganiu wydzieliny w drogach oddechowych, co zwiększa ryzyko infekcji (np. zapalenia płuc).
Zmiany ciśnienia i biegunka nie są typowym bezpośrednim następstwem samego unieruchomienia w tym kontekście.

Pełne wyjaśnienie:

Długotrwałe unieruchomienie u osoby starszej po zabiegu ortopedycznym (np. po endoprotezoplastyce biodra) powoduje wiele typowych powikłań. Oprócz ryzyka odleżyn bardzo istotne jest zwiększone ryzyko infekcji układu oddechowego.

Dlaczego właśnie układ oddechowy? U osoby leżącej oddech bywa płytszy, trudniejsze jest skuteczne odkrztuszanie, a wydzielina może zalegać w drogach oddechowych. To sprzyja namnażaniu drobnoustrojów i rozwojowi zakażeń, w tym zapalenia płuc. Dodatkowo osłabienie po hospitalizacji oraz odwodnienie mogą pogarszać ogólną wydolność organizmu i utrudniać oczyszczanie dróg oddechowych.

Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w logice tego zadania:

  • "podwyższenia ciśnienia tętniczego" – nadciśnienie jest częstą chorobą przewlekłą, ale nie jest typowym, bezpośrednim i szczególnie charakterystycznym powikłaniem wynikającym z samego unieruchomienia po złamaniu szyjki kości udowej.
  • "obniżenia ciśnienia tętniczego" – spadki ciśnienia mogą się zdarzać (np. przy odwodnieniu), jednak pytanie akcentuje powikłania z powodu unieruchomienia; w praktyce opiekuńczej jako klasyczne ryzyko obok odleżyn częściej rozważa się powikłania oddechowe.
  • "biegunki" – biegunka nie wynika typowo z unieruchomienia; częściej wiąże się z dietą, infekcją przewodu pokarmowego lub działaniem leków. W tym opisie kluczowe są czynniki: wiek, leżenie i ograniczona wentylacja.

W opiece środowiskowej ważne jest łączenie profilaktyki odleżyn z działaniami zmniejszającymi ryzyko powikłań oddechowych: regularna zmiana ułożenia, zachęcanie do bezpiecznej aktywizacji w granicach zaleceń, dbałość o nawodnienie, obserwacja kaszlu, duszności i gorączki oraz szybkie zgłaszanie niepokojących objawów personelowi medycznemu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
W pozycji leżącej oddech często jest płytszy, a odkrztuszanie mniej skuteczne. To sprzyja zaleganiu wydzieliny w drogach oddechowych, co ułatwia rozwój zakażeń, w tym zapalenia płuc. Dodatkowo osłabienie po hospitalizacji zwiększa podatność na infekcje.
Najczęściej wymienia się odleżyny, infekcje oddechowe, przykurcze, osłabienie mięśni, zaparcia, pogorszenie krążenia żylnego oraz ryzyko zakrzepów. W praktyce opiekuna ważne jest wczesne zauważenie objawów i profilaktyka w ramach zaleceń.
Pomocne bywa częste zmienianie pozycji, dbanie o wietrzenie pomieszczenia, odpowiednie nawodnienie (jeśli nie ma przeciwwskazań), zachęcanie do prostych ćwiczeń oddechowych oraz obserwacja kaszlu i duszności. Niepokojące objawy trzeba zgłaszać medykom.
Alarmujące mogą być: narastający kaszel, duszność, szybszy oddech, gorączka lub dreszcze, pogorszenie apetytu, senność oraz spadek ogólnej sprawności. U osób starszych objawy bywają nietypowe, więc liczy się uważna obserwacja zmian względem normy.
Tak. Odwodnienie może pogarszać kondycję skóry i jej odporność na uszkodzenia, co sprzyja odleżynom. Może też osłabiać organizm i utrudniać usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych. W opiece ważne jest monitorowanie przyjmowania płynów zgodnie z zaleceniami.
Zmiana pozycji odciąża miejsca narażone na ucisk (profilaktyka odleżyn) oraz poprawia wentylację płuc, co może ograniczać zaleganie wydzieliny. W praktyce trzeba robić to bezpiecznie, z uwzględnieniem bólu, zaleceń pooperacyjnych i ryzyka zwichnięcia endoprotezy.
Zmiany ciśnienia mogą występować z różnych przyczyn, ale nie są "klasycznym" powikłaniem wynikającym bezpośrednio z unieruchomienia, tak jak odleżyny czy infekcje oddechowe. W pytaniu wskazówką jest mechanizm: leżenie i ograniczona aktywność, a nie choroba przewlekła.
Kluczowe jest regularne odciążanie, kontrola miejsc narażonych na ucisk, utrzymanie skóry w czystości i suchości oraz stosowanie zaleconych środków pielęgnacyjnych. Należy unikać tarcia i masowania zaczerwienień. W razie zmian skórnych potrzebna jest konsultacja medyczna.
Pilnej konsultacji wymagają m.in. narastająca duszność, wysoka gorączka, silny ból, nagłe pogorszenie świadomości, sinienie, nietypowe obrzęki kończyn, silne zaczerwienienie skóry z pęcherzami lub szybko pogłębiające się rany. W razie wątpliwości należy wezwać pomoc.
Częsty błąd to wybór chorób "częstych w populacji" zamiast tych wynikających z mechanizmu unieruchomienia. Inny błąd to ignorowanie danych z opisu (leżąca, odwodniona, po hospitalizacji) i kierowanie się pojedynczym skojarzeniem. Warto myśleć: skóra, płuca, krążenie, jelita.
info

Statystycznie 48% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z opieki długoterminowej i geriatrii dla opiekuna środowiskowego
  • Materiały edukacyjne o profilaktyce odleżyn (pozycjonowanie, pielęgnacja skóry, odciążanie)
  • Materiały szkoleniowe dotyczące ćwiczeń oddechowych i zapobiegania zapaleniu płuc u osób leżących

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego