W zapisie CIDR "/26" liczba 26 określa, ile bitów w adresie IPv4 (łącznie 32 bity) należy do części sieci. Pozostałe bity tworzą część hosta.
Krok 1: policz bity hosta
32 − 26 = 6 bitów hosta.
Krok 2: policz liczbę wszystkich adresów w podsieci
6 bitów daje 2^6 = 64 kombinacje, czyli 64 adresy IPv4 w tej podsieci.
Krok 3: wyznacz liczbę hostów użytecznych
W typowej podsieci IPv4 (bez specjalnych mechanizmów typu point-to-point z wyjątkami) nie przydziela się urządzeniom dwóch adresów:
- adresu sieci (najniższy adres w podsieci) – identyfikuje samą podsieć,
- adresu rozgłoszeniowego (najwyższy adres w podsieci) – służy do broadcastu.
Dlatego maksymalna liczba użytecznych hostów wynosi 64 − 2 = 62.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "26 hostów" wynika zwykle z pomylenia prefiksu z liczbą hostów albo z błędnego założenia, że /26 daje 26 adresów. "128 hostów" odpowiadałoby raczej podsieci z 7 bitami hosta (np. /25) po odjęciu adresów specjalnych. "256 hostów" kojarzy się z wielkością /24 (256 adresów łącznie), ale dla /26 podsieć jest czterokrotnie mniejsza.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj ciąg: /24→254 hosty, /25→126, /26→62, /27→30, /28→14, /29→6, /30→2. To przyspiesza odpowiedzi bez pełnych obliczeń.
