Aby wyznaczyć maksymalną objętość kruszywa możliwą do załadowania, trzeba uwzględnić dwa niezależne ograniczenia wagonu:
- pojemność – ile maksymalnie metrów sześciennych zmieści się fizycznie w przestrzeni ładunkowej (tu 75 m³),
- ładowność – jaka jest maksymalna dopuszczalna masa ładunku (tu 60 t).
Kruszywo ma gęstość 1,6 t/m³, czyli każdy 1 m³ kruszywa waży 1,6 t. Zależność między wielkościami opisuje wzór: m = ρ · V, więc po przekształceniu: V = m/ρ.
Najpierw sprawdzamy, jaką objętość można załadować, zanim osiągniemy limit masy:
V = 60 t / 1,6 t/m³ = 37,5 m³
Następnie porównujemy to z pojemnością wagonu. Wagon mieści 75 m³, a limit masy "pozwala" tylko na 37,5 m³. To oznacza, że wagon nie zostanie wypełniony do końca objętościowo, bo wcześniej osiągniemy ładowność. Zatem maksymalna objętość załadunku wynosi 37,5 m³ (w zapisie z odpowiedzi: 37,500 m³).
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- 46,875 m³ nie wynika z poprawnego podstawienia danych (to objętość większa niż 37,5 m³, a więc dawałaby masę większą niż 60 t przy gęstości 1,6 t/m³).
- 60,000 m³ myli ładowność (60 t) z objętością – to typowy błąd "przepisania" liczby bez przeliczenia przez gęstość.
- 75,000 m³ odpowiada samej pojemności wagonu, ale przy tej gęstości wypełnienie 75 m³ oznaczałoby masę 75 · 1,6 = 120 t, czyli przekroczenie ładowności.
W praktyce (spedycja/organizacja transportu) zawsze sprawdza się, czy ładunek jest masowy (szybko "dobija" do ładowności) czy objętościowy (szybko wypełnia przestrzeń). W tym zadaniu kruszywo ogranicza masa.
