Najpierw ujednolicamy jednostki: 13 500 × 2 400 × 2 400 mm = 13,5 × 2,4 × 2,4 m (dł. × szer. × wys.). Aby ładunek "dało się przewieźć", każda jednostka ładunkowa musi mieścić się w tych wymiarach, a liczba sztuk musi dać się realnie ułożyć (najprościej: w jednej warstwie na podłodze, bez piętrowania, jeśli wysokość na to nie pozwala).
Poprawna jest odpowiedź: "Cztery pakiety o wymiarach 10,0 × 0,55 × 1,0 m". Pojedynczy pakiet spełnia warunki gabarytowe: 10,0 m < 13,5 m, 0,55 m < 2,4 m, 1,0 m < 2,4 m. Sprawdzamy upakowanie czterech sztuk: ustawienie obok siebie w szerokości daje 4 × 0,55 = 2,20 m, więc nadal mieścimy się w 2,4 m; długość 10,0 m nie blokuje przestrzeni, a wysokość 1,0 m nie wymusza specjalnego pojazdu.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- "Dwadzieścia skrzyń o wysokości 2,5 m…" odpada natychmiast, bo 2,5 m > 2,4 m – skrzynie są za wysokie do tej naczepy, niezależnie od pola podstawy.
- "Czterdzieści beczek o wymiarach 1,0 × 1,6 m (średnica × wysokość)": wysokość 1,6 m mieści się, ale liczba 40 jest zbyt duża dla jednej warstwy. W szerokości 2,4 m zmieszczą się 2 beczki (2 × 1,0 = 2,0 m), w długości 13,5 m zmieści się 13 sztuk (13 × 1,0 = 13,0 m). To daje 2 × 13 = 26 beczek w jednej warstwie. Piętrowanie dwóch warstw wymagałoby 2 × 1,6 = 3,2 m wysokości, co przekracza 2,4 m, więc 40 sztuk nie da się przewieźć w tej naczepie.
- "Jedna maszyna 5,2 × 2,8 × 3,1 m" nie mieści się, bo szerokość 2,8 m > 2,4 m i dodatkowo wysokość 3,1 m > 2,4 m.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj kolejno wysokość, szerokość, a dopiero potem liczbę sztuk w długości/szerokości. Najwięcej błędów wynika z pominięcia wymiaru 2,4 m lub z nieprawidłowego zaokrąglania liczby elementów.
