Komórki zębinotwórcze to odontoblasty. Są one wyspecjalizowanymi komórkami ułożonymi warstwą na granicy miazgi i zębiny. Ich główną funkcją jest synteza i odkładanie macierzy zębinowej, co prowadzi do powstawania zębiny (dentin). W praktyce klinicznej wiedza ta pomaga rozumieć m.in. reakcje obronne zęba, takie jak tworzenie zębiny wtórnej lub naprawczej w odpowiedzi na bodźce (np. próchnicę, uraz czy preparację ubytku).
Odpowiedź "osteoblasty" jest nieprawidłowa, ponieważ osteoblasty są komórkami kościotwórczymi – odpowiadają za tworzenie tkanki kostnej, a nie tkanek twardych zęba. To częsta pomyłka wynikająca z podobnego brzmienia nazw i tego, że obie tkanki zawierają składniki mineralne.
Odpowiedź "ameloblasty" również jest błędna: ameloblasty są komórkami szkliwotwórczymi, czyli wytwarzają szkliwo. Szkliwo i zębina to różne tkanki zęba o odmiennym pochodzeniu i właściwościach, dlatego nie można zamieniać tych nazw.
Odpowiedź "fibroblasty" nie pasuje, bo fibroblasty to typowe komórki tkanki łącznej właściwej – syntetyzują m.in. włókna kolagenowe i substancję podstawową. W obrębie jamy ustnej fibroblasty występują np. w dziąśle czy ozębnej, ale nie są komórkami bezpośrednio odpowiedzialnymi za wytwarzanie zębiny.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj parę: odonto- (ząb/zębina) → odontoblasty; amelo- (szkliwo) → ameloblasty; osteo- (kość) → osteoblasty.
