W układzie rozruchu gwiazda-trójkąt celem jest ograniczenie prądu rozruchowego: silnik startuje w połączeniu gwiazda, a dopiero po rozpędzeniu przełączany jest na trójkąt do pracy znamionowej. Elementem, który realizuje to przejście w czasie, jest przekaźnik czasowy K5.
Typowa sekwencja jest następująca:
- Po naciśnięciu START załączają się K2 (stycznik główny) oraz K5 (przekaźnik czasowy).
- Na początku, zanim upłynie nastawiony czas, odpowiedni styk K5 pozwala zasilić K3, który zwiera końce uzwojeń i tworzy połączenie gwiazdy. Silnik rusza z mniejszym prądem i mniejszym momentem.
- Po upływie nastawy K5 przełącza swoje styki: obwód K3 zostaje przerwany (gwiazda się wyłącza), a jednocześnie zostaje umożliwione załączenie K1, które zestawia trójkąt.
Dlatego odpowiedź "Wprowadza zwłokę pomiędzy załączeniem K2 i K1." jest poprawna: K5 nie opóźnia samego startu, tylko opóźnia moment przejścia na trójkąt (załączenie K1) względem chwili uruchomienia (załączenie K2).
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują inne funkcje niż w klasycznym rozruchu gwiazda-trójkąt:
- "Opóźnia rozpoczęcie działania układu." – w tym rozwiązaniu układ działa od razu po starcie; opóźnione jest jedynie przełączenie stanu.
- "Wprowadza zwłokę pomiędzy załączeniem K2 i K3." – K2 i K3 są załączane na etapie rozruchu praktycznie równocześnie (zależnie od logiki styków), natomiast zwłoka dotyczy przejścia na K1.
- "Powoduje wyłączenie układu po nastawionym czasie." – przekaźnik czasowy tu nie realizuje "czasówki wyłączenia", lecz steruje przełączeniem gwiazda→trójkąt; wyłączenie realizuje STOP lub zabezpieczenia.
Warto też pamiętać o blokadach (np. styki K1 w obwodzie K3 i odwrotnie), które uniemożliwiają jednoczesne załączenie gwiazdy i trójkąta, bo mogłoby to spowodować zwarcie międzyfazowe.
