W układzie pracy silnika elektrycznego często kontroluje się parametry elektryczne, bo pozwalają szybko ocenić stan obciążenia i poprawność pracy. Jeżeli na rysunku widoczny jest przyrząd przeznaczony do pomiaru prądu (np. amperomierz lub miernik cęgowy), to mierzoną wielkością jest prąd pobierany z sieci. Taki pomiar wykonuje się w torze zasilania silnika, a uzyskany wynik porównuje z prądem znamionowym z tabliczki znamionowej lub dokumentacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego typu przyrządu?
- "Rezystancję izolacji." — rezystancję izolacji uzwojeń silnika lub przewodów sprawdza się megomierzem (miernikiem rezystancji izolacji) przy podwyższonym napięciu pomiarowym. To inny przyrząd i inna procedura (zwykle poza normalnym ruchem, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa).
- "Moment rozruchowy." — moment jest wielkością mechaniczną. W praktyce mierzy się go czujnikami momentu, hamownią albo wyznacza pośrednio na podstawie charakterystyk i obliczeń. Nie jest to bezpośredni odczyt z typowego miernika prądu.
- "Prędkość obrotową." — prędkość obrotową mierzy się tachometrem, czujnikiem impulsów/enkoderem lub stroboskopem. Przyrządy te są konstrukcyjnie i funkcjonalnie inne niż przyrządy do pomiaru prądu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj klasę przyrządu (czy jest to miernik elektryczny, mechaniczny czy do badań izolacji), a dopiero potem dobieraj wielkość fizyczną. Przy silnikach bardzo częste są pomiary prądu, bo są szybkie i informują o przeciążeniu, zablokowaniu lub nieprawidłowym zasilaniu.
