KWALIFIKACJA TWO6 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 23.
Aby można było usunąć wodę zaolejoną za burtę statku morskiego w obszarze morza, gdzie jest to dopuszczalne, jej maksymalne zaolejenie po oczyszczeniu może osiągnąć wartość
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W praktyce eksploatacji instalacji siłowni okrętowej przyjmuje się, że woda zaolejona po oczyszczeniu może być odprowadzona za burtę tylko wtedy, gdy zawartość oleju nie przekracza wartości granicznej. Limit ten jest podawany w ppm, a poprawna wartość to 15 ppm.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy dopuszczalnego maksymalnego zaolejenia wody usuwanej za burtę po jej oczyszczeniu w instalacji przeznaczonej do separacji zanieczyszczeń olejowych. W praktyce siłowni okrętowej chodzi najczęściej o wodę zęzową, czyli mieszaninę wody z drobnymi ilościami oleju oraz innych zanieczyszczeń, powstającą m.in. z przecieków, skroplin i czynności obsługowych.

Odpowiedź "15 ppm" jest poprawna, ponieważ wskazuje typową wartość graniczną, po której spełnieniu (oraz przy spełnieniu pozostałych warunków operacyjnych) zrzut wody po oczyszczeniu może być dopuszczalny w rejonach, gdzie zrzut nie jest zakazany. Jednostka ppm oznacza "części na milion" i jest wygodnym sposobem opisu bardzo małych stężeń oleju w wodzie.

  • Odpowiedź "5 ppm" jest zbyt niska względem wartości granicznej spotykanej w typowych wymaganiach dla zrzutu. Może brzmieć "bezpieczniej", ale w pytaniu chodzi o maksymalną dopuszczalną wartość, a nie o wartość docelową urządzenia po idealnym oczyszczeniu.
  • Odpowiedź "25 ppm" jest zbyt wysoka: wybór takiej wartości oznaczałby akceptację większej ilości oleju w odprowadzanej wodzie niż dopuszcza się w standardowym ujęciu tego zagadnienia.
  • Odpowiedź "35 ppm" jest jeszcze bardziej zawyżona i tym samym nie odpowiada wymaganiom stawianym dla zrzutu wody po oczyszczeniu.

Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowa "maksymalne" i "po oczyszczeniu". Pytanie nie dotyczy "ile oleju może być w zęzie", tylko jaką wartość może mieć woda na wylocie po separacji, gdy rozważa się zrzut za burtę w obszarze dopuszczalnym.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Limit 15 ppm oznacza, że w wodzie po oczyszczeniu może znajdować się maksymalnie 15 części oleju na milion części mieszaniny. W praktyce jest to wartość graniczna stężenia oleju, którą porównuje się z odczytem monitora zawartości oleju przed dopuszczeniem zrzutu za burtę.
ppm to "części na milion" i służy do opisu bardzo małych stężeń. W zadaniach okrętowych ppm opisuje, ile oleju pozostaje w wodzie po separacji. Częsty błąd to traktowanie ppm jak procentów; ppm to dużo mniejsza skala niż %.
Woda zęzowa zwykle zawiera olej i inne zanieczyszczenia z siłowni. Zrzut bez oczyszczenia zwiększa ryzyko zanieczyszczenia morza i naruszenia wymagań środowiskowych. Dlatego stosuje się separator wód zaolejonych oraz monitoring, aby ograniczyć zawartość oleju w wodzie odprowadzanej.
Do oczyszczania stosuje się separator wód zaolejonych (często w praktyce nazywany separatorem wód zęzowych). Jego zadaniem jest oddzielenie oleju od wody. W typowej instalacji współpracuje on z monitorem zawartości oleju, który ocenia jakość wody kierowanej na zrzut.
Zrzut może być rozważany tylko wtedy, gdy spełnione są warunki eksploatacyjne i rejonowe: statek znajduje się w obszarze, gdzie zrzut nie jest zabroniony, a woda została oczyszczona i spełnia limit stężenia oleju. W praktyce ważne są też procedury okrętowe i poprawne działanie monitoringu.
Najczęstsze błędy to: wybór najniższej liczby "bo brzmi ekologicznie", mylenie ppm z procentami oraz nieuwzględnienie, że pytanie dotyczy wartości po oczyszczeniu i maksymalnej. Pomaga zapamiętanie, że 15 ppm jest klasyczną wartością graniczną w tej tematyce.
Nie. Jeżeli pytanie odnosi się do wartości granicznej 15 ppm, to wynik 25 ppm oznacza przekroczenie dopuszczalnego poziomu zaolejenia. W takiej sytuacji wodę należy zawrócić do zbiornika/instalacji i sprawdzić przyczyny: stan separatora, emulsję, filtry, nastawy oraz poprawność pomiaru.
Skuteczność pogarszają m.in. emulsje (np. od detergentów), zbyt duży przepływ, niewłaściwa temperatura/lepkość, zabrudzone elementy separujące i filtry oraz niewłaściwa obsługa zaworów. W praktyce objawia się to wzrostem wskazań zawartości oleju i brakiem możliwości bezpiecznego zrzutu.
Powtórz: definicje (zęza, woda zęzowa), podstawową zasadę limitu stężenia oleju, schemat instalacji (zbiornik zęzowy, separator, monitor), oraz typowe przyczyny przekroczeń. Dobrą metodą jest przejście krok po kroku procedury: pobór, separacja, pomiar, decyzja o zrzucie lub zawróceniu.
Słowo "maksymalne" wskazuje, że pytanie dotyczy wartości granicznej, której nie wolno przekroczyć. Nie chodzi o to, jakie stężenie "można uzyskać" w idealnych warunkach, tylko o próg, przy którym zrzut po oczyszczeniu jest jeszcze dopuszczalny. To eliminuje błędną intuicję wyboru najniższej liczby.
info

Około 41% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Limit ten jest podawany w ppm, a poprawna wartość to 15 ppm."

Źródła:

  • Marine Insight: "15 ppm Bilge Separator (Oily Water Separator) – Working and Regulations" https://www.marineinsight.com/marine-safety/15-ppm-bilge-separator-oily-water-separator-working-and-regulations/ - dostęp 2026-03-02
  • Wikipedia (EN): "Oily water separator (ship)" https://en.wikipedia.org/wiki/Oily_water_separator_(ship) - dostęp 2026-03-02

Materiały:

  • Instrukcja obsługi separatora wód zaolejonych (OWS) i monitora zawartości oleju (OCM) stosowanych na statku
  • Materiały szkoleniowe z eksploatacji siłowni okrętowych i gospodarki wodami zęzowymi
  • Podręczniki z ochrony środowiska w żegludze i eksploatacji statków (rozdziały o zanieczyszczeniach olejowych)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego