Ręczna konfiguracja interfejsu sieciowego w nowoczesnym Linux opiera się na narzędziach z pakietu iproute2, a kluczowym poleceniem jest ip. To właśnie ono służy do pracy z adresami i stanem interfejsów (np. podgląd, dodanie adresu, ustawienie interfejsu jako aktywnego).
Dlaczego poprawne jest "ip"? Ponieważ w aktualnych dystrybucjach Linux jest to rekomendowany i najczęściej dostępny zestaw narzędzi. Przykładowo, przypisanie adresu realizuje się zwykle przez podpolecenia typu ip addr, a zmianę stanu interfejsu przez ip link. Dzięki temu "ip" obsługuje zarówno IPv4, jak i IPv6 oraz nowsze funkcje sieciowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "eth0" to typowa nazwa interfejsu (identyfikator urządzenia sieciowego), a nie polecenie. Może wystąpić jako argument w poleceniach, ale samo w sobie nic nie konfiguruje.
- "ipconfig" jest poleceniem charakterystycznym dla systemów Windows. W Linux standardowo go nie ma, więc nie jest właściwym narzędziem do konfiguracji interfejsu w tym systemie.
- "route add" odnosi się do dodawania tras routingu (historycznie z narzędzi net-tools). Nie jest to podstawowe polecenie do konfiguracji parametrów interfejsu (adres, prefiks, up/down), a w nowoczesnym podejściu trasami zarządza się raczej przez ip route.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy współczesnego Linux i administracji siecią, szukaj odpowiedzi związanych z iproute2 ("ip", "ip addr", "ip link", "ip route") i uważaj na myląco podobne "ipconfig" z Windows.
