W opisie zadania kluczowe są dwie cechy: znajomość całej topologii oraz wymiana informacji o stanie łączy, a następnie samodzielne przeliczanie tras algorytmem Dijkstry (SPF). To zestaw charakterystyczny dla protokołów routingu typu link-state.
Odpowiedź "OSPF" jest poprawna, ponieważ w OSPF routery rozgłaszają informacje o stanie łączy (LSA), tworzą spójny obraz sieci w postaci bazy stanu łączy i na tej podstawie każdy router niezależnie uruchamia obliczenia SPF, aby wyznaczyć najlepsze ścieżki do prefiksów. Dzięki temu protokół może reagować na zmiany w sieci na podstawie informacji o topologii, a nie wyłącznie na podstawie "plotek" o odległości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście opisu?
- "RIPv2" to protokół typu distance-vector. Routery nie utrzymują pełnego obrazu topologii, tylko wymieniają tablice tras i metryki (np. liczbę przeskoków). Mechanizm działania nie jest oparty o bazę stanu łączy i algorytm Dijkstry.
- "IGRP" (historycznie spotykany w środowiskach Cisco) jest również podejściem wektorowym/hybrydowym w sensie wymiany metryk tras, a nie klasycznym link-state z LSDB i obliczaniem SPF Dijkstrą zgodnie z opisem zadania.
- "IS-IS" jest także protokołem typu link-state i również wykorzystuje obliczenia SPF. To sprawia, że w praktyce bywa mylący w testach. Jednak w tego typu zadaniach egzaminacyjnych, gdy pada wprost wskazanie na algorytm Dijkstry i klasyczny kontekst routingu IP w sieciach przedsiębiorstw/ISP, najczęściej oczekiwana jest odpowiedź OSPF jako najbardziej typowa i jednoznacznie kojarzona z takim opisem w podstawowym zakresie nauczania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawiają się sformułowania "stan łączy", "pełna topologia" i "Dijkstra/SPF", myśl najpierw o protokołach link-state, a dopiero potem dopasuj konkretną nazwę protokołu do kontekstu zadania.
