Wielokrążek jest maszyną prostą, która pozwala zmniejszyć siłę potrzebną do podniesienia ładunku kosztem zwiększenia drogi, na której tę siłę przykładamy. W modelu idealnym (pomijamy tarcie w krążkach, sztywność i masę liny) obowiązuje zasada zachowania pracy: praca włożona jest równa pracy uzyskanej.
W praktyce szkolnej najwygodniej liczyć przełożenie mechaniczne jako liczbę odcinków liny (cięgien), które bezpośrednio podtrzymują ruchomy zespół krążków. Jeśli tych cięgien jest n, to obciążenie rozkłada się na n "gałęzi" liny, a wymagana siła (idealnie) wynosi:
P = Q / n
Dla przedstawionego układu przyjmuje się przełożenie 8:1, czyli n = 8. Stąd:
P = Q/8 = 1/8·Q
Odpowiedzi typu 1/2·Q lub 1/4·Q są typowe dla prostszych układów, gdzie ruchomy blok jest podtrzymywany odpowiednio przez 2 lub 4 cięgna. Odpowiedź Q (czyli brak zmniejszenia siły) pasuje do sytuacji bez przełożenia (np. pojedynczy krążek stały zmienia tylko kierunek siły, a nie jej wartość).
Wskazówka egzaminacyjna: nie licz "krążków", tylko odcinki liny podtrzymujące ładunek. Dodatkowo sprawdź, czy w treści Q oznacza ciężar (siłę) czy masę — w rachunkach siłowych pracuje się ciężarem, a nie samą masą.
