KWALIFIKACJA DRM1 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 36.
Aby uzyskać barwę różną od naturalnej barwy materiału, wzmocnić lub wyrównać naturalną barwę materiału lub zatuszować wady, stosuje się
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Barwienie stosuje się wtedy, gdy celem jest zmiana odcienia surowca, wzmocnienie lub wyrównanie naturalnej barwy oraz maskowanie drobnych wad wizualnych. Lakierowanie tworzy głównie powłokę ochronną i połysk, a mycie oraz suszenie są etapami przygotowania materiału, nie nadawania koloru.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu opisano sytuację, w której celem jest zmiana barwy materiału lub ingerencja w jego naturalny odcień (wzmocnienie, wyrównanie, a także zamaskowanie wad). Zabiegiem technologicznym, który bezpośrednio służy do uzyskania innej barwy surowca, jest barwienie – polega ono na wprowadzeniu barwnika do materiału tak, aby nadać mu określony odcień lub ujednolicić wygląd.

Odpowiedź "lakierowanie" jest myląca, bo lakier najczęściej pełni rolę powłoki wykończeniowej: zabezpiecza powierzchnię, może nadawać połysk i zwiększać odporność na zabrudzenia czy wilgoć, ale nie jest podstawowym procesem służącym do nadania barwy "różnej od naturalnej". Owszem, istnieją lakiery barwione, jednak w logice procesu technologicznego to wciąż barwienie odpowiada za zmianę koloru, a lakierowanie za zabezpieczenie/wykończenie.

Odpowiedź "suszenie" jest niepoprawna, ponieważ suszenie jest etapem przygotowania i stabilizacji surowca (zmniejsza wilgotność, ogranicza ryzyko odkształceń czy pleśnienia), ale samo w sobie nie jest metodą celowego uzyskiwania określonej barwy lub jej wyrównania.

Odpowiedź "mycie" również nie spełnia warunku z pytania: mycie usuwa zabrudzenia i część nalotów z powierzchni, co może poprawić wygląd, lecz nie jest techniką nadawania lub wzmacniania barwy. W praktyce mycie i suszenie mogą poprzedzać barwienie, aby efekt był równomierny.

Wniosek praktyczny do zapamiętania: gdy pytanie dotyczy koloru/odcienia – szukaj procesu, który ten kolor nadaje (barwienie). Gdy dotyczy ochrony i wykończenia – częściej chodzi o powłoki (np. lakier). Gdy dotyczy przygotowania surowca – zwykle są to czynności typu mycie i suszenie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Barwienie to proces nadawania surowcowi (np. wiklinie) określonego odcienia przez zastosowanie barwnika. Celem może być zmiana naturalnej barwy, jej wzmocnienie, ujednolicenie partii materiału albo ukrycie drobnych wad wizualnych przed wykonaniem lub po wykonaniu wyrobu.
Barwnik może wyrównać różnice tonalne i zmniejszyć widoczność przebarwień lub plamek, które naturalnie pojawiają się w surowcu. Przy dobrze dobranej technice i równomiernym naniesieniu barwnika wada mniej "odcina się" od reszty powierzchni i staje się mniej zauważalna.
Barwienie służy głównie do zmiany lub wyrównania koloru surowca. Lakierowanie tworzy na powierzchni powłokę ochronną, która może dać połysk i zwiększyć odporność na zabrudzenia oraz wilgoć. Lakier nie jest podstawową metodą celowego nadania barwy materiałowi.
Nie. Mycie usuwa brud i naloty, więc może poprawić wygląd, ale nie nadaje nowej barwy ani nie wyrównuje odcienia w kontrolowany sposób. Najczęściej mycie jest etapem przygotowawczym, który pomaga uzyskać równomierny efekt, gdy później wykonuje się barwienie.
Najczęściej barwienie wykonuje się na etapie przygotowania materiału, zanim rozpocznie się wyplatanie, aby elementy miały jednolity odcień. Zależy to od technologii i oczekiwanego efektu: czasem barwi się też gotowy wyrób, ale wymaga to kontroli równomierności i późniejszego właściwego wysuszenia.
Typowe błędy to nierównomierne przygotowanie surowca (zabrudzenia, różna wilgotność), zbyt krótki czas działania barwnika lub brak próby na małej próbce. Skutkiem są smugi, plamy i różnice odcieni. Częsty jest też błąd doboru barwy bez uwzględnienia naturalnego koloru materiału.
Wskazówkami są sformułowania o "uzyskaniu barwy różnej od naturalnej", "wyrównaniu barwy", "wzmocnieniu odcienia" lub "maskowaniu wad" przez zmianę koloru. Jeśli pytanie dotyczy koloru jako celu, to zwykle właściwą czynnością jest barwienie, a nie mycie, suszenie czy nakładanie powłoki ochronnej.
Suszenie może pośrednio zmieniać wygląd (np. materiał może jaśnieć lub ciemnieć wraz ze zmianą wilgotności), ale nie jest to metoda kontrolowanego nadawania barwy. W technologii wyrobów plecionkarskich suszenie traktuje się jako etap przygotowania i stabilizacji surowca, nie jako zabieg kolorystyczny.
W praktyce dobór zależy od rodzaju surowca, oczekiwanego odcienia oraz sposobu aplikacji. Warto wykonać próbę na fragmencie materiału, bo naturalna barwa surowca wpływa na wynik końcowy. Trzeba też uwzględnić późniejsze wykończenie (np. zabezpieczenie powierzchni) i warunki użytkowania wyrobu.
Ułóż w głowie kolejność i cele zabiegów: przygotowanie surowca (np. mycie, suszenie), nadawanie cech estetycznych (np. barwienie) oraz zabezpieczenie i wykończenie (np. powłoki ochronne). Na egzaminie szukaj w treści pytania słów-kluczy: "kolor/odcień", "ochrona", "wilgotność", "zabrudzenia".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 79% zdających egzamin. średnio łatwe

Eksperci podkreślają: "Barwienie stosuje się wtedy, gdy celem jest zmiana odcienia surowca, wzmocnienie lub wyrównanie naturalnej barwy oraz maskowanie drobnych wad wizualnych."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ z technologii wykończenia wyrobów plecionkarskich
  • Podręczniki i skrypty z zakresu koszykarstwa-plecionkarstwa: przygotowanie surowca i wykończenie
  • Instrukcje producentów barwników i bejc (karty techniczne) dotyczące surowców naturalnych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego