KWALIFIKACJA DRM1 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 38.
Podczas czynności związanych z poprawieniem jakości wyrobów z wikliny korowanej białej, np. usuwania plam lub przebarwień, stosuje się
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Siarka bywa wskazywana jako środek stosowany przy zabiegach poprawy wyglądu białej wikliny korowanej, gdy usuwa się plamy lub przebarwienia i dąży do ujednolicenia barwy materiału. Pozostałe propozycje (krzem, potas, wapń) nie są typowymi nazwami środków kojarzonych z takim zabiegiem w tej technologii.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy zabiegów wykonywanych po to, aby podnieść estetyczną jakość wyrobów z wikliny korowanej białej, gdy na materiale pojawiają się plamy lub przebarwienia. W praktyce rzemieślniczej takie działania sprowadzają się do odświeżenia, wyrównania lub rozjaśnienia wyglądu surowca/wyrobu, tak aby finalnie uzyskać możliwie jednolitą barwę i czysty wygląd.

Odpowiedź "siarkę" jest zgodna z tradycyjnym nazewnictwem technologii wykończeniowej, w której wskazuje się zastosowanie siarki przy zabiegach związanych z poprawą barwy/wyglądu jasnej wikliny. Kluczowe jest tu skojarzenie: usuwanie przebarwień i rozjaśnianie materiału w ramach prac wykończeniowych.

  • "krzem" – to nazwa pierwiastka, ale nie jest typowym określeniem środka stosowanego w takim zabiegu wykończeniowym w kontekście wikliniarstwa; odpowiedź jest "chemiczna" w brzmieniu, lecz nie wynika z technologii.
  • "potas" – podobnie jak krzem, jest to nazwa pierwiastka/pojęcie kojarzone z chemią ogólną. W pytaniu chodzi o praktyczny środek używany przy poprawie wyglądu białej wikliny, a nie o pierwiastki jako takie.
  • "wapń" – mimo że związki wapnia mają liczne zastosowania w różnych dziedzinach, sama odpowiedź w tej postaci nie odpowiada typowemu nazewnictwu środków wykorzystywanych do usuwania plam lub przebarwień w białej wiklinie korowanej.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach zawodowych warto rozróżniać odpowiedzi, które są nazwami "ogólnochemicznymi" (pierwiastki, bardzo szerokie pojęcia), od odpowiedzi osadzonych w praktyce rzemiosła (nazwy środków/procesów kojarzonych z konkretnym etapem technologii). Jeśli znasz etapy przygotowania i wykańczania wikliny, łatwiej przypiszesz środek do właściwego celu: rozjaśnienie i ujednolicenie barwy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To surowiec wikliniarski po usunięciu kory (korowaniu), o jasnej barwie, przeznaczony na wyroby, gdzie liczy się estetyka i jednolity wygląd. W praktyce biel/jasność zależy od surowca i zastosowanych zabiegów przygotowawczych oraz wykończeniowych.
Najczęściej są to nierównomierne przygotowanie surowca, kontakt z wilgocią, zabrudzenia podczas magazynowania lub pracy oraz naturalne różnice w partiach materiału. Na wygląd wpływa też czas i sposób suszenia, a także warunki przechowywania gotowych wyrobów.
Ponieważ w opisach tradycyjnych zabiegów poprawy wyglądu jasnej wikliny wskazuje się wykorzystanie siarki jako środka kojarzonego z odświeżaniem/ujednolicaniem barwy. Na egzaminie trzeba łączyć środek z celem: rozjaśnienie i wyrównanie wyglądu materiału.
Zwróć uwagę, czy odpowiedź pasuje do praktyki rzemieślniczej i do etapu procesu (przygotowanie, wykończenie, konserwacja). Odpowiedzi będące nazwami pierwiastków (np. krzem) często są dystraktorami, jeśli pytanie dotyczy konkretnego zabiegu technologicznego.
Częsty błąd to wybór odpowiedzi na podstawie skojarzenia ("to brzmi chemicznie, więc pewnie działa"), bez przypisania jej do realnego zabiegu wikliniarskiego. Drugi błąd to pomijanie kontekstu: "białej wikliny" sugeruje działania związane z barwą i estetyką.
Zwykle wtedy, gdy po przygotowaniu materiału lub po wykonaniu wyrobu widać plamy, nierówną barwę albo miejscowe przebarwienia, które obniżają wartość estetyczną. W praktyce decyzję podejmuje się po ocenie wizualnej i porównaniu z wymaganym standardem jakości.
Każdy zabieg może wpływać na strukturę i kolor materiału, dlatego ważne są próby na niewidocznym fragmencie oraz dobór metody do rodzaju plamy i stanu wikliny. W praktyce liczy się też bezpieczeństwo pracy i stosowanie środków zgodnie z instrukcjami producenta.
Jednolita barwa podnosi ocenę estetyczną i postrzeganą jakość wyrobu, zwłaszcza w asortymencie "białym" (jasnym). Ułatwia też dobór elementów do kompletów i serii produktów. Na egzaminie zwraca się uwagę na zgodność wyglądu z wymaganiami jakościowymi.
W zależności od technologii obejmują m.in. dobór i sortowanie łozy, przygotowanie (np. moczenie), korowanie (dla wikliny białej), suszenie oraz ewentualne zabiegi wykończeniowe. Znajomość etapów pomaga rozpoznać, na jakim kroku usuwa się wady wizualne.
Ucz się procesami: surowiec → przygotowanie → wykonanie → wykończenie → kontrola jakości. Do każdego etapu dopisz typowe wady i metody ich usuwania. Na sprawdzianie/egzaminie czytaj kontekst (np. "biała, korowana") i dopasuj środek do celu zabiegu.
info

Statystycznie 61% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że siarka bywa wskazywana jako środek stosowany przy zabiegach poprawy wyglądu białej wikliny korowanej, gdy usuwa się plamy lub przebarwienia i dąży do ujednolicenia barwy materiału.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do technologii wikliniarskiej (działy: przygotowanie surowca, bielenie/wykańczanie)
  • Instrukcje BHP i karty charakterystyki (SDS) dla środków stosowanych w pracach wykończeniowych
  • Materiały szkolne/branżowe dotyczące rozpoznawania wad surowca i metod ich usuwania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego