Jeżeli otwór ma być wykonany zgodnie z wymaganą tolerancją, samo wiercenie wiertłem często nie wystarcza. Wiercenie daje otwór o ograniczonej dokładności wymiarowej i geometrii (np. rozrzut średnicy, niewielka stożkowatość, gorsza chropowatość). Dlatego po wykonaniu otworu wiertłem stosuje się operację wykańczającą, która pozwala uzyskać dokładniejszą średnicę i lepszą jakość powierzchni.
Narzędziem typowo przeznaczonym do takiego wykańczania jest rozwiertak. Rozwiercanie jest wykonywane na otworze wstępnie przygotowanym (np. wywierconym nieco mniejszym wiertłem), a zadaniem rozwiertaka jest doprowadzenie otworu do wymaganej średnicy w granicach tolerancji oraz poprawa gładkości powierzchni.
Pozostałe narzędzia z odpowiedzi pełnią inne funkcje:
- Pogłębiacz służy głównie do wykonania pogłębienia stożkowego lub walcowego (np. pod łeb śruby) i do obróbki strefy wejścia otworu. Nie jest podstawowym narzędziem do uzyskiwania dokładnej średnicy na całej długości otworu.
- Nawiertak stosuje się do wykonania nakiełka/stożkowego gniazda prowadzącego, aby ułatwić centrowanie i rozpoczęcie wiercenia. Poprawia start operacji, ale nie stanowi typowej metody końcowego "dociągnięcia" średnicy do tolerancji.
- Gwintownik służy do nacinania gwintu wewnętrznego. Wybiera się go wtedy, gdy wymagany jest gwint, a nie wtedy, gdy chodzi wyłącznie o tolerancję średnicy gładkiego otworu.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: gdy w treści pojawia się wymagana tolerancja średnicy otworu i mowa jest o obróbce po wierceniu, najczęściej chodzi o rozwiercanie rozwiertakiem.
