Niedokrwistość (anemia) u niemowląt najczęściej wiąże się z niedoborem żelaza, które jest potrzebne m.in. do produkcji hemoglobiny i prawidłowego rozwoju. W II półroczu życia (po ok. 6. miesiącu) samo mleko nie zawsze pokrywa rosnącego zapotrzebowania na żelazo, dlatego w praktyce kluczowe jest świadome rozszerzanie diety o produkty będące jego dobrym źródłem.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "o jaja, mięso, warzywa"?
Mięso jest typowym źródłem żelaza dobrze przyswajalnego (żelazo hemowe), a jaja mogą zwiększać różnorodność diety i dostarczać ważnych składników odżywczych. Taki kierunek doboru produktów wspiera profilaktykę niedoboru żelaza w diecie uzupełniającej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "o serki, makarony, soki" – nabiał i soki nie są kluczowym źródłem żelaza, a soki mogą wypierać bardziej wartościowe posiłki. Makarony (zwłaszcza niewzbogacane) zwykle mają ograniczoną zawartość żelaza w porównaniu z mięsem.
- "o kasze, ryby, owoce" – ryby mogą być elementem diety, ale zestaw jako całość nie wskazuje jednoznacznie na produkty celowane w zwiększenie podaży żelaza. Owoce nie są typowym znaczącym źródłem żelaza (choć mogą dostarczać składników wspierających dietę).
- "o jogurty, pieczywo, fasolę" – fasola (rośliny strączkowe) może dostarczać żelaza, ale pozostałe elementy zestawu (jogurt, pieczywo) nie ukierunkowują jednoznacznie na profilaktykę anemii, a dodatkowo przyswajalność żelaza z roślin bywa niższa niż z mięsa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zapobieganie anemii", szukaj odpowiedzi zawierających produkty typowo kojarzone z żelazem w diecie uzupełniającej (zwłaszcza mięso). Dopiero potem oceniaj dodatki (warzywa/owoce/nabiał) jako elementy uzupełniające, a nie główny filar profilaktyki.
