Odleżyny powstają głównie wskutek długotrwałego ucisku (często także tarcia i sił ścinających), który upośledza ukrwienie tkanek. U osoby leżącej kluczowe jest więc systematyczne odciążanie miejsc narażonych (np. okolica krzyżowa, pięty, krętarze) poprzez zmianę ułożenia ciała.
Odpowiedź "zmieniać pozycję ciała podopiecznej co 2 godziny" wskazuje na repozycjonowanie jako podstawową interwencję profilaktyczną. W praktyce częstotliwość może być dostosowywana do stanu skóry, tolerancji ucisku i poziomu ryzyka, ale sama idea regularnego odciążania pozostaje fundamentem profilaktyki.
Pozostałe propozycje nie rozwiązują głównej przyczyny:
- "stosować u podopiecznej wykrochmaloną pościel" – sztywna, krochmalona tkanina może zwiększać tarcie i dyskomfort, nie zapewnia odciążenia i nie jest standardową metodą prewencji.
- "stosować u podopiecznej kremy nawilżające" – pielęgnacja skóry bywa pomocna (np. ochrona przed przesuszeniem), lecz sama w sobie nie eliminuje ucisku; dodatkowo niewłaściwe preparaty lub technika mogą zwiększać ryzyko maceracji.
- "wykonywać toaletę ciała podopiecznej co 4 godziny" – higiena jest ważna, ale odleżynom zapobiega przede wszystkim odciążanie; zbyt częste mycie może też nasilać podrażnienia, jeśli brakuje delikatnych środków i właściwego osuszania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy odleżyn u osoby leżącej, najpierw szukaj działań zmniejszających czas ucisku (zmiana pozycji, odciążenie pięt, odpowiednie podkłady i materace) oraz działań wspierających (ocena skóry, kontrola wilgoci, żywienie).
