Podczas strzyżenia fryzjer przez dłuższy czas wykonuje pracę statyczno-dynamiczną: stoi, pochyla tułów, unosi kończyny górne i często pracuje w niewygodnym ustawieniu względem klienta. Aby zminimalizować obciążenie kręgosłupa i jednocześnie zachować możliwie neutralną postawę, w praktyce stanowiskowej stosuje się hoker (siedzisko robocze).
Odpowiedź "z hokera." jest właściwa, ponieważ hoker jest projektowany jako wyposażenie dla pracownika: zwykle ma regulację wysokości, pozwala na pozycję półsiedzącą i umożliwia częste, krótkie odciążenia odcinka lędźwiowego bez utraty mobilności przy stanowisku. To sprzyja ograniczaniu przeciążeń wynikających z długotrwałego stania i pochylania tułowia.
Pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem w kontekście ergonomii pracy fryzjera:
- "ze stołka." – stołek bywa niestabilny i często nie zapewnia właściwej regulacji oraz podparcia; może wymuszać niekorzystne ustawienie miednicy i tułowia.
- "z fotela." – fotel kojarzy się raczej z siedziskiem wypoczynkowym lub dla klienta; zazwyczaj ogranicza swobodę ruchów i nie jest przeznaczony do pracy w bezpośredniej bliskości klienta.
- "z krzesła." – klasyczne krzesło ma stałą wysokość i oparcie, które w pracy przy stanowisku fryzjerskim często przeszkadza; może prowadzić do skrętów tułowia i wysuwania głowy do przodu.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o ergonomię szukaj wyposażenia roboczego (dla fryzjera), a nie mebli ogólnych. Najczęściej chodzi o rozwiązania z regulacją i możliwością zmiany pozycji pracy.
