W typowej sieci lokalnej komputer ma skonfigurowane co najmniej: adres IP, maskę (lub prefiks), bramę domyślną oraz serwery DNS. Elementem, który umożliwia wyjście z sieci lokalnej do innych sieci (w tym do Internetu), jest brama domyślna. W praktyce jest to adres IP interfejsu routera (lub urządzenia pełniącego funkcję routingu) w tej samej podsieci co host. Gdy komputer wysyła pakiet do adresu spoza swojej sieci, kieruje go właśnie do bramy, a router podejmuje decyzję o dalszym przekazaniu (routing) i zwykle realizuje też NAT dla adresów prywatnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "DNS" – Domain Name System nie zapewnia routingu. DNS tylko tłumaczy nazwę (np. domenę) na adres IP. Można mieć poprawną bramę i działać po adresach IP mimo błędnego DNS; odwrotnie, poprawny DNS bez bramy nie da dostępu do Internetu poza podsieć.
- "proxy" – serwer proxy jest opcjonalnym pośrednikiem na poziomie aplikacji (najczęściej dla HTTP/HTTPS). Może być używany w przeglądarce lub politykach firmy, ale nie zastępuje bramy domyślnej w konfiguracji stosu IP i nie realizuje routingu całego ruchu hosta.
- "WINS" – Windows Internet Name Service służy do rozwiązywania nazw NetBIOS w starszych środowiskach Windows. Nie jest mechanizmem dostępu do Internetu i nie pełni roli bramy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "dostępu do Internetu" w sensie przesyłania pakietów poza sieć lokalną, myśl o bramie domyślnej/routerze. Jeśli dotyczy "nie otwierają się strony po nazwach", wtedy podejrzenie pada na DNS.
