W powietrzu podawanym do pieca mogą występować różne związki organiczne (często lotne), a więc mamy do czynienia z mieszaniną. Kluczową cechą właściwej metody jest możliwość rozdzielenia składników mieszaniny i ich oznaczenia ilościowego lub przynajmniej jakościowego. Taką funkcję spełnia chromatografia gazowa, w której składniki próbki rozdzielają się w kolumnie, a następnie są rejestrowane przez detektor.
Odpowiedź "chromatografii gazowej" jest poprawna, ponieważ GC jest powszechnie stosowana do analizy zanieczyszczeń organicznych w gazach (np. lotnych związków organicznych), właśnie dzięki rozdziałowi i wysokiej czułości oraz selektywności zależnej od detektora.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "absorpcji promieniowania IR" – spektroskopia IR może być użyteczna do identyfikacji grup funkcyjnych lub do pomiaru wybranych składników, ale przy wieloskładnikowej mieszaninie w gazie często pojawia się problem nakładania się pasm i mniejsza jednoznaczność bez rozdziału (chyba że stosuje się rozwiązania hybrydowe lub specyficzną kalibrację).
- "absorpcji w roztworze solanki" – pochłanianie gazów w cieczy może służyć przygotowaniu próbki lub wychwytywaniu określonych zanieczyszczeń, ale nie jest samodzielną metodą analityczną do oznaczania wielu organicznych składników w powietrzu.
- "kolorymetryczną" – metody kolorymetryczne są zwykle ukierunkowane na konkretne, reaktywne anality i wymagają odpowiednich odczynników; nie są uniwersalnym narzędziem do analizy wielu różnych związków organicznych w fazie gazowej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: gdy pytanie dotyczy "składników" mieszaniny lotnych związków organicznych w gazie, najczęściej właściwym wyborem jest metoda rozdzielcza, czyli GC.
