Opisany odcinek to mijanka (odcinek toru dodatkowego równoległy do toru szlakowego), włączona do szlaku rozjazdami na obu końcach. Taki układ pozwala wprowadzić jeden pociąg na tor dodatkowy, aby drugi mógł przejechać po torze zasadniczym. Stosuje się go głównie na liniach jednotorowych lub tam, gdzie trzeba zwiększyć przepustowość bez budowy pełnego drugiego toru.
Odpowiedź "Jest to miejsce, gdzie pociągi zmieniają kierunek jazdy" dotyczy urządzeń do zawracania, np. trójkąta torowego lub pętli, a nie typowej mijanki; samo skomplikowanie połączeń nie oznacza możliwości zmiany czoła pociągu.
Odpowiedź "Jest to miejsce, gdzie pociągi mogą zatrzymać się na dłuższy czas" opisuje raczej tor postojowy lub odstawczy. Takie tory często mają prostsze włączenie i ich funkcja wynika z organizacji postoju, a nie z konieczności zapewnienia przejazdu drugiemu składowi.
Odpowiedź "Jest to miejsce, gdzie pociągi mogą przyspieszyć lub zwolnić" jest zbyt ogólna: zmiana prędkości zachodzi na wielu odcinkach, natomiast mijanka ma jasno określony cel ruchowy. W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać, że układ "rozjazd–tor dodatkowy–rozjazd" na krótkim odcinku najczęściej wskazuje właśnie na mijanie/wyprzedzanie.
