U osoby z paraplegią poruszającej się na wózku inwalidzkim największe ryzyko odleżyn dotyczy miejsc, na które działa długotrwały ucisk w pozycji siedzącej, zwłaszcza pośladków i okolicy krzyżowo-guzicznej. Z tego powodu kluczowe jest ograniczenie nacisku oraz stała dbałość o stan skóry.
Odpowiedź "poduszkę przeciwodleżynową na siedzeniu wózka inwalidzkiego i codzienną higienę pośladków" łączy dwie podstawowe grupy działań:
- Odciążanie i redystrybucję ucisku – poduszka przeciwodleżynowa ma za zadanie zmniejszać punktowe naciski i poprawiać rozkład ciężaru ciała podczas siedzenia.
- Pielęgnację skóry – utrzymanie czystości i dobrej kondycji skóry pomaga ograniczać czynniki sprzyjające uszkodzeniom (np. zawilgocenie, podrażnienia), a także ułatwia zauważenie wczesnych zmian wymagających reakcji.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w tym kontekście. Wskazanie "poduszkę przeciwodleżynową i zmianę pozycji ułożeniowej w łóżku co dwie godziny" miesza profilaktykę dla pozycji leżącej z sytuacją, w której problem dotyczy przede wszystkim siedzenia na wózku; zmiana ułożenia w łóżku nie rozwiązuje ryzyka wynikającego z długiego siedzenia. Odpowiedź "materac przeciwodleżynowy i oklepywanie pleców" zawiera działanie niezwiązane bezpośrednio z profilaktyką odleżyn (oklepywanie), a materac dotyczy głównie pozycji leżącej. Z kolei "materac przeciwodleżynowy i unoszenie podopiecznego na wózku inwalidzkim co dwie godziny" również odwołuje się do sprzętu łóżkowego i proponuje czynność opisaną nieprecyzyjnie (unoszenie), która nie stanowi standardowego, jasno definiowanego postępowania profilaktycznego w pozycji siedzącej.
Na egzaminie warto pamiętać: wózek = profilaktyka oparta o siedzisko (poduszka) i regularną pielęgnację/obserwację skóry w miejscach ucisku.
