W opisie podopieczna jest "lubiąca muzykę i taniec", a więc kluczową wskazówką jest preferencja aktywności muzyczno-ruchowej. W takiej sytuacji właściwą metodą jest choreoterapia, czyli oddziaływania wykorzystujące taniec, rytm i ruch (ekspresję ciała) jako narzędzie wspierania funkcjonowania. W praktyce może to służyć m.in. aktywizacji, poprawie koordynacji, budowaniu sprawczości, redukowaniu napięcia oraz wzmacnianiu kontaktu społecznego — oczywiście z dostosowaniem do możliwości i bezpieczeństwa osoby.
Odpowiedź "psychoterapia" jest nieadekwatna do podanego opisu, ponieważ jest to forma pomocy prowadzona przez specjalistę w relacji terapeutycznej, zwykle oparta o rozmowę i techniki psychologiczne, a w zadaniu wskazano na dopasowanie metody do zainteresowań ruchem i tańcem.
"Chromoterapia" to podejście wykorzystujące barwy/światło, więc nie wynika bezpośrednio z informacji o tańcu i muzyce. W kontekście pracy asystenta najczęściej ważniejsze jest dobranie aktywności, w której podopieczna realnie uczestniczy i która odpowiada jej preferencjom.
"Silwoterapia" może być odbierana jako termin niejednoznaczny albo rzadko używany w standardowym nazewnictwie zajęć aktywizujących; niezależnie od tego nie koresponduje wprost z muzyką i tańcem, które są osią sytuacji opisanej w pytaniu.
- Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wyłap słowa-klucze (tu: muzyka, taniec), potem dopasuj metodę, która wprost operuje tym medium.
- Typowa pułapka: pomylenie "choreoterapii" z podobnie brzmiącą "chromoterapią" lub wybór "psychoterapii" jako odpowiedzi "najbardziej ogólnej".
