KWALIFIKACJA SPO1 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 4.
Asystent zaobserwował u 40-letniego podopiecznego postępujące osłabienie w zakresie siły rąk, zaburzenia równowagi i drżenie kończyn dolnych. Sam podopieczny zaczął się uskarżać na zaburzenia widzenia oraz bóle mięśniowe i skurcze mięśni rąk. Opisane objawy mogą wskazywać u podopiecznego na rozwój
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opis łączy objawy czuciowo-ruchowe i zaburzenia koordynacji (osłabienie rąk, zaburzenia równowagi, drżenie) z dolegliwościami ze strony narządu wzroku. Taki wieloogniskowy obraz neurologiczny jest typowy dla chorób demielinizacyjnych, w tym stwardnienia rozsianego, a mniej pasuje do Alzheimera, Parkinsona czy miażdżycy.

Pełne wyjaśnienie:

W przedstawionym opisie kluczowe jest występowanie kilku grup objawów neurologicznych jednocześnie: postępujące osłabienie siły rąk, zaburzenia równowagi (problem z koordynacją), drżenie kończyn oraz dołączające się zaburzenia widzenia. Taki "wieloogniskowy" obraz (różne funkcje układu nerwowego zajęte w tym samym okresie) jest charakterystyczny dla schorzeń, w których dochodzi do rozsianego uszkodzenia struktur w ośrodkowym układzie nerwowym, dlatego najbardziej pasuje odpowiedź "stwardnienia rozsianego".

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej prawdopodobne?

  • "choroby Parkinsona" – kojarzy się z drżeniem i sztywnością, ale typowo dominuje obraz zaburzeń ruchowych (m.in. spowolnienie, sztywność, problemy z chodem). Same zaburzenia widzenia nie są zwykle cechą wiodącą na początku, a opis sugeruje szersze zajęcie różnych funkcji neurologicznych.
  • "choroby Alzheimera" – jest to przede wszystkim choroba otępienna, gdzie na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia pamięci i funkcji poznawczych. W pytaniu nie ma typowych informacji o postępujących trudnościach poznawczych, natomiast są objawy ruchowe i koordynacyjne.
  • "miażdżycy naczyń" – miażdżyca jest czynnikiem ryzyka chorób naczyniowych, ale sama w sobie nie tłumaczy tak spójnie zestawu objawów ruchowych, równowagi i widzenia w formie sugerującej chorobę neurologiczną o rozsianym charakterze.

Wskazówka egzaminacyjna dla asystenta: w zadaniach klinicznych szukaj zestawów objawów "z różnych obszarów" (ruch, równowaga, wzrok). To często naprowadza na rozpoznania neurologiczne wymagające pilnej konsultacji. W praktyce rola asystenta polega na uważnej obserwacji, odnotowaniu zmian, wsparciu bezpieczeństwa (profilaktyka upadków) i pomocy w organizacji kontaktu z personelem medycznym.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najbardziej sugeruje je współwystępowanie objawów z różnych funkcji układu nerwowego: osłabienie siły, zaburzenia równowagi/koordynacji oraz dołączające zaburzenia widzenia. Taki "wieloogniskowy" obraz jest typowy dla chorób ośrodkowego układu nerwowego i bywa kojarzony ze stwardnieniem rozsianym.
W Parkinsonie zwykle dominują objawy ruchowe (spowolnienie, sztywność, charakterystyczne problemy z chodem), a pytania rzadziej podkreślają zaburzenia widzenia jako element wiodący. W stwardnieniu rozsianym częściej pojawia się mieszanka objawów: równowaga, siła, czucie i epizodyczne problemy ze wzrokiem.
Choroba Alzheimera jest kojarzona głównie z postępującymi zaburzeniami pamięci i funkcji poznawczych. W opisie nie ma typowych trudności poznawczych, a na pierwszy plan wysuwają się objawy ruchowe, równowaga i widzenie. To kieruje bardziej w stronę problemu neurologicznego niż otępienia.
Powinien zadbać o bezpieczeństwo (asekuracja, usunięcie przeszkód, dobre oświetlenie), obserwować częstość i okoliczności upadków/zachwiań oraz przekazać informacje osobie uprawnionej (opiekunowi, rodzinie, zespołowi terapeutycznemu). Należy też pomóc w organizacji konsultacji medycznej.
Najczęstsze ryzyka to upadki (dywany, progi, śliskie podłogi), oparzenia i skaleczenia w kuchni (drżenie rąk), a także potknięcia przy słabym oświetleniu. Wsparcie asystenta obejmuje reorganizację przestrzeni, stałą asekurację w trudnych czynnościach i dobór prostych udogodnień.
Nie. Bóle i skurcze mięśni są objawami nieswoistymi i mogą występować w wielu stanach (przeciążenie, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, choroby neurologiczne). O kierunku rozpoznania w pytaniu decyduje raczej zestaw objawów neurologicznych: siła, równowaga oraz widzenie.
Warto zapisywać: kiedy objawy się pojawiają, jak szybko narastają, czy są okresy poprawy, czy doszło do upadków, jakie czynności są trudniejsze (ubieranie, chwyt), oraz czy występują problemy ze wzrokiem (zamglenie, podwójne widzenie). Pomaga to w przekazaniu rzetelnej informacji specjaliście.
Zaburzenia widzenia zawężają możliwe przyczyny, bo nie każda choroba ruchowa lub otępienna daje je wcześnie i wyraźnie. W pytaniach egzaminacyjnych objawy wzrokowe często mają pomóc w rozpoznaniu problemu neurologicznego o szerszym zasięgu niż tylko układ ruchu. To sygnał do zwiększenia czujności i bezpieczeństwa.
Częsty błąd to wybór "znanej" choroby po jednym słowie-kluczu, np. drżenie = Parkinson. Innym błędem jest ignorowanie części opisu (np. widzenia) lub automatyczne łączenie każdego problemu neurologicznego z miażdżycą. Na egzaminie trzeba ocenić cały zestaw objawów, nie pojedynczy element.
Ucz się rozpoznawać wzorce: objawy ruchowe, równowaga, czucie, widzenie i funkcje poznawcze. Ćwicz krótkie różnicowanie: Parkinson (ruch), Alzheimer (pamięć), schorzenia naczyniowe (nagłość/ryzyko), choroby demielinizacyjne (różne ogniska). Pomaga też nauka zasad bezpieczeństwa i profilaktyki upadków.
info

Statystycznie 27% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Opis łączy objawy czuciowo-ruchowe i zaburzenia koordynacji (osłabienie rąk, zaburzenia równowagi, drżenie) z dolegliwościami ze strony narządu wzroku."

Materiały:

  • Nie posiadam tej informacji
  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (podręcznik neurologii lub materiały dydaktyczne dla SPO.1)
  • Materiały edukacyjne o profilaktyce upadków i zasadach asekuracji podczas transferu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego