Badanie gruntu przy użyciu wciskanego cylindra lub pierścienia polega na pobraniu próbki o ściśle określonej objętości. Narzędzie ma stałe wymiary, więc objętość próbki jest znana już na etapie poboru. Następnie próbkę się waży, co daje jej masę. Zależność "masa w danej objętości" odpowiada definicji gęstości objętościowej (często rozumianej jako gęstość gruntu z porami, w stanie naturalnym danej próbki).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: gęstości objętościowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Stopień zagęszczenia – to nie jest wielkość mierzona bezpośrednio samym pierścieniem/cylindrem. Zwykle jest to wynik porównania do wartości odniesienia (np. do gęstości maksymalnej z badań laboratoryjnych) lub ocena "jak bardzo" grunt został zagęszczony.
- Gęstość właściwa – dotyczy materiału ziaren (bez uwzględniania porów). Pobór cylindra/pierścienia obejmuje także pustki i wilgoć, więc nie daje gęstości właściwej ziaren.
- Wskaźnik zagęszczenia – podobnie jak stopień zagęszczenia jest parametrem porównawczym używanym w kontroli jakości robót ziemnych. Do jego wyznaczenia potrzebujesz odniesienia (wartości wzorcowej) oraz często dodatkowych danych; sam pobór próbki o znanej objętości daje wprost gęstość objętościową.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: gdy narzędzie "wymusza" znaną objętość próbki, a potem ją ważysz, najczęściej chodzi o oznaczenie gęstości objętościowej. Parametry "zagęszczenia" zwykle pojawiają się dopiero po porównaniu z wartością odniesienia lub wymaganiem technicznym.
