Opis "ogrzewanie podłoża z próbką przez 48 godzin w temperaturze 36±2°C" odpowiada czynności wykonywanej po posiewie, gdy materiał biologiczny lub środowiskowy (tu: woda basenowa) ma warunki do wzrostu na podłożu. Taki etap nazywa się inkubacją. Jej celem jest namnożenie bakterii do poziomu umożliwiającego obserwację kolonii, ocenę obecności drobnoustrojów oraz dalsze oznaczenia.
W praktyce laboratoryjnej inkubacja oznacza umieszczenie naczyń z podłożem (np. płytek, probówek) w urządzeniu utrzymującym stabilne warunki, najczęściej w inkubatorze. Kluczowe są tu dwa parametry: temperatura oraz czas, ponieważ to one determinują tempo wzrostu i to, czy wzrost będzie możliwy do odczytu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "sterylizacja" dotyczy wyjaławiania, czyli usunięcia (zniszczenia) wszystkich form mikroorganizmów, a nie ich namnażania. Sterylizacja ma efekt przeciwny do inkubacji.
- "dezynfekcja" to proces ograniczania liczby drobnoustrojów do poziomu uznawanego za bezpieczny; również jest nastawiona na redukcję mikroorganizmów, a nie na umożliwienie ich wzrostu na podłożu.
- "suszenie" polega na usuwaniu wody z materiału. W badaniu mikrobiologicznym nie jest to etap służący wykrywaniu bakterii na podłożu; wysuszenie próbki/podłoża mogłoby wręcz utrudnić wzrost.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się zaszczepione/"z próbką" podłoże oraz podany jest czas i temperatura utrzymywania, zwykle chodzi o etap inkubacji hodowli (a nie o czynność odkażania czy wyjaławiania).
