W modelu CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, Key/Black) barwy na wydruku powstają przez mieszanie subtraktywne. Oznacza to, że kolejne warstwy farby nie "dodają światła" jak w RGB, lecz odejmują (pochłaniają) pewne składowe widma światła odbitego od podłoża.
Dlaczego "CiY" (czyli C i Y) daje zieleń?
Farba cyjan (C) w przybliżeniu redukuje (pochłania) składową czerwoną, a farba żółta (Y) redukuje składową niebieską. Gdy nałożysz C oraz Y, to jednocześnie ograniczasz czerwień i niebieski, a relatywnie pozostaje składowa zielona widoczna w odbitym świetle. W praktyce odcień zieleni zależy od proporcji C:Y oraz od charakterystyki farb, papieru i profilu ICC.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "MiK": połączenie magenty (M) z czernią (K) nie tworzy zieleni; K głównie przyciemnia, a M przesuwa barwę w kierunku czerwieni/fioletu.
- "CiM": cyjan z magentą daje barwy z zakresu niebieskiego/fioletowego, bo C redukuje czerwień, a M redukuje zieleń.
- "M i Y": magenta z żółtym daje zakres czerwieni/pomarańczu (w przybliżeniu), ponieważ M redukuje zieleń, a Y redukuje niebieski.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj pary barw wtórnych w CMYK: C+Y → zieleń, M+Y → czerwień, C+M → niebieski. Składowa K zwykle służy do neutralnych cieni, czerni i stabilizacji szarości, a nie do budowania "czystych" barw wtórnych.