KWALIFIKACJA PGF4 + PGF5 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 35.
Barwę zieloną na wydruku w przestrzeni kolorów CMYK uzyska się przez zmieszanie w odpowiednich proporcjach składowych
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zieleń w druku procesowym CMYK powstaje w mieszaniu subtraktywnym przez nałożenie farby cyjan (C), która pochłania składową czerwoną, oraz farby żółtej (Y), która pochłania składową niebieską. Pozostaje głównie odbicie zieleni, więc poprawna jest kombinacja C i Y.

Pełne wyjaśnienie:

W modelu CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, Key/Black) barwy na wydruku powstają przez mieszanie subtraktywne. Oznacza to, że kolejne warstwy farby nie "dodają światła" jak w RGB, lecz odejmują (pochłaniają) pewne składowe widma światła odbitego od podłoża.

Dlaczego "CiY" (czyli C i Y) daje zieleń?
Farba cyjan (C) w przybliżeniu redukuje (pochłania) składową czerwoną, a farba żółta (Y) redukuje składową niebieską. Gdy nałożysz C oraz Y, to jednocześnie ograniczasz czerwień i niebieski, a relatywnie pozostaje składowa zielona widoczna w odbitym świetle. W praktyce odcień zieleni zależy od proporcji C:Y oraz od charakterystyki farb, papieru i profilu ICC.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "MiK": połączenie magenty (M) z czernią (K) nie tworzy zieleni; K głównie przyciemnia, a M przesuwa barwę w kierunku czerwieni/fioletu.
  • "CiM": cyjan z magentą daje barwy z zakresu niebieskiego/fioletowego, bo C redukuje czerwień, a M redukuje zieleń.
  • "M i Y": magenta z żółtym daje zakres czerwieni/pomarańczu (w przybliżeniu), ponieważ M redukuje zieleń, a Y redukuje niebieski.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj pary barw wtórnych w CMYK: C+Y → zieleń, M+Y → czerwień, C+M → niebieski. Składowa K zwykle służy do neutralnych cieni, czerni i stabilizacji szarości, a nie do budowania "czystych" barw wtórnych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
CMYK to model barw używany w druku, oparty o cztery farby procesowe: cyjan, magenta, żółtą i czarną. Barwy na papierze powstają przez mieszanie subtraktywne, czyli pochłanianie części światła przez kolejne warstwy farby. To podstawowy model w przygotowaniu do druku offsetowego.
Zieleń uzyskuje się przez połączenie cyjanu (C) i żółtego (Y). Cyjan ogranicza składową czerwoną, a żółty ogranicza składową niebieską, więc w odbitym świetle dominuje zieleń. Odcień zależy od proporcji C:Y oraz papieru i profilu.
RGB to mieszanie addytywne (światło na ekranie): więcej składowych daje jaśniej. CMYK to mieszanie subtraktywne (farby na papierze): kolejne farby pochłaniają część widma, więc zwykle przyciemniają i zmieniają barwę. To częsty powód pomyłek na egzaminach.
Typowa zieleń procesowa powstaje z C+Y bez K. Składowa K służy głównie do budowy czerni, cieni, stabilnych szarości i poprawy kontrastu. Dodanie K może przyciemnić zieleń, ale nie jest podstawowym składnikiem tworzącym sam kolor zielony.
W uproszczeniu czerwień w druku procesowym uzyskuje się przez połączenie magenty (M) i żółtego (Y). Magenta redukuje składową zieloną, a żółty redukuje niebieską, więc pozostaje głównie czerwień. W praktyce nasycenie zależy od farb i papieru.
Niebieski (w ujęciu barwy wtórnej) uzyskuje się z cyjanu (C) i magenty (M). To analogiczna zasada jak dla zieleni i czerwieni: dwie farby procesowe wspólnie pochłaniają część widma, a pozostała składowa dominuje w odbiciu od podłoża.
Wiele osób kojarzy K z "wzmocnieniem" koloru, bo czerń poprawia kontrast i przyciemnia obraz. To jednak skrót myślowy: K nie tworzy barw wtórnych takich jak zieleń, tylko zmienia jasność i neutralność. Na egzaminie warto najpierw dobrać parę C/M/Y.
Pomaga prosta reguła: C+Y daje zieleń, M+Y daje czerwień, C+M daje niebieski. To podstawowe skojarzenia dla mieszanin procesowych w druku. K traktuj osobno: czernie, szarości, cienie i oszczędność farb.
Różnice mogą wynikać z profilu ICC, rodzaju papieru, przyrostu punktu rastrowego, gęstości optycznej farb i warunków oglądania (oświetlenie). Nawet poprawna mieszanina C+Y da inny odcień na papierze kredowym niż na niepowlekanym. Dlatego ważne są proof i kontrola jakości.
Najczęstsze są: mylenie CMYK z RGB, błędne dokładanie K do każdej barwy, oraz mylenie par M+Y i C+Y. Pomaga nauczenie się trzech par barw wtórnych i świadome myślenie o mieszaniu subtraktywnym (farba pochłania, a nie "dodaje" światło).
info

Statystycznie 65% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Zieleń w druku procesowym CMYK powstaje w mieszaniu subtraktywnym przez nałożenie farby cyjan (C), która pochłania składową czerwoną, oraz farby żółtej (Y), która pochłania składową niebieską."

Źródła:

  • Wikipedia: "CMYK" — https://pl.wikipedia.org/wiki/CMYK (dostęp: 2026-02-28)
  • Wikipedia: "Mieszanie subtraktywne" — https://pl.wikipedia.org/wiki/Mieszanie_subtraktywne (dostęp: 2026-02-28)
  • Wikipedia: "Cyan" — https://pl.wikipedia.org/wiki/Cyjan (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z podstaw poligrafii: teoria barw, separacja, farby procesowe
  • Materiały producentów o przygotowaniu do druku CMYK (poradniki prepress/DTP)
  • Artykuły edukacyjne o różnicach RGB vs CMYK oraz o mieszaniu subtraktywnym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego