W koszykarstwie i plecionkarstwie barwa prętów wiklinowych jest ważnym elementem estetyki: pozwala podkreślić wzór splotu, odróżnić pasy dekoracyjne albo ujednolicić wygląd wyrobu po naprawie. Jedną z metod jest barwienie przez zanurzenie prętów lub całego wyrobu w mieszaninie (kąpieli barwiącej) z odpowiednim dodatkiem.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "kurkumy."
Kurkuma zawiera naturalne pigmenty (m.in. kurkuminę), które są intensywnie żółte i w praktyce mogą nadawać wiklinie żółtawy/żółtopomarańczowy odcień. Z perspektywy rzemiosła to przykład prostego, dostępnego dodatku barwiącego, kojarzonego z naturalnym wybarwianiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne
- "indygo." Indygo jest klasycznym barwnikiem dającym barwę niebieską. Sam fakt, że jest to "barwnik", nie oznacza, że nada kolor żółty.
- "siarczanu miedzi." Związki miedzi są kojarzone z barwą niebieską lub niebieskozieloną (np. barwa roztworów), więc nie odpowiadają typowemu efektowi żółknięcia wikliny w kąpieli barwiącej.
- "chromianu potasu." To związek chemiczny, który nie jest typowym, bezpiecznym dodatkiem do warsztatowego barwienia wyrobów użytkowych; w praktyce egzaminacyjnej nacisk kładzie się na rozpoznanie właściwego, prostego dodatku nadającego żółty odcień, czyli kurkumy.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeśli pytanie dotyczy uzyskania koloru i w odpowiedziach występują barwniki "kuchenne" lub roślinne, często chodzi o rozpoznanie naturalnego pigmentu i przypisanie mu typowej barwy (kurkuma → żółty, indygo → niebieski).
