Dermografizm to odczyn skóry po podrażnieniu mechanicznym (np. potarciu, ucisku). W zależności od dominującej reakcji naczyń skórnych może przyjmować różne postacie. Biały dermografizm oznacza, że po zadziałaniu bodźca w miejscu drażnienia pojawia się przede wszystkim zblednięcie (a nie rumień), co wskazuje na szczególną reaktywność naczyń i bywa wiązane ze skórą suchą i nadreaktywną.
Odpowiedź "z atopowym zapaleniem." jest właściwa, ponieważ skóra atopowa (w przebiegu AZS) ma zaburzoną barierę naskórkową, skłonność do suchości i nadwrażliwości na bodźce, a w ocenie klinicznej i kosmetologicznej opisuje się u niej charakterystyczne reakcje naczyniowe, w tym biały dermografizm.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do jednostek, w których typowo spodziewa się innych dominujących cech obrazu skóry:
- "z zapaleniem mieszków włosowych." – jest to problem zapalny zlokalizowany wokół mieszków włosowych (krostki, grudki), a nie typowa cecha reakcji naczyniowej całej skóry na bodziec.
- "z alergią kontaktową." – alergia kontaktowa zwykle daje wyprysk kontaktowy (rumień, świąd, grudki/pęcherzyki) w miejscu kontaktu z alergenem; nie jest to klasyczny opis "białego dermografizmu" jako cechy skóry.
- "z łuszczycą aktywną." – aktywna łuszczyca to przede wszystkim dobrze odgraniczone, rumieniowo-złuszczające ogniska; nie jest to typowa sytuacja, w której cechą rozpoznawczą jest biały dermografizm.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "biały dermografizm", myśl o skórze suchej, wrażliwej i nadreaktywnej. W kosmetyce oznacza to ostrożniejszy dobór bodźców (peeling, masaż, preparaty aktywne) oraz testowanie tolerancji skóry.
