W cumowaniu portowym poszczególne liny rozróżnia się nie tylko po miejscu wyjścia ze statku (dziób/rufa/śródokręcie), ale przede wszystkim po kierunku pracy i temu, jakie przemieszczenia statku mają ograniczać.
Brest (lina "piersiowa") jest liną, której zadaniem jest przeciwstawianie się ruchowi poprzecznemu statku względem nabrzeża. Z tego powodu brest prowadzi się zasadniczo prostopadle na nabrzeże. Gdy taki brest wychodzi z części rufowej, mówimy o breście rufowym, czyli linie cumowniczej biegnącej od rufy statku prostopadle na nabrzeże.
Odpowiedź "rufy statku, prostopadle na nabrzeże" oddaje tę istotę: wskazuje zarówno miejsce wyjścia (rufa), jak i kierunek (prostopadle do nabrzeża), który odróżnia brest od lin wzdłużnych.
Pozostałe propozycje są mylące, bo akcentują głównie miejsce zaczepienia na nabrzeżu ("za rufą", "na wysokości śródokręcia", "na wysokości rufy"), a nie kluczową cechę brestu: kierunek poprzeczny. Opis "umocowana do nabrzeża za rufą statku" sugeruje raczej linę pracującą wzdłużnie (ograniczającą ruch do przodu/tyłu), a nie typowy brest. Warianty z "na wysokości śródokręcia" lub ze "śródokręcia" dodatkowo zmieniają punkt wyjścia liny, co prowadzi do innego rodzaju cum lub innej konfiguracji stanowiska.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: brest = poprzecznie (prostopadle do nabrzeża), a liny wzdłużne prowadzone skośnie/wzdłuż kei kojarzą się z innymi funkcjami (utrzymanie pozycji wzdłuż nabrzeża).
