W praktyce krawieckiej nazwa brokat odnosi się do materiału dekoracyjnego, którego najbardziej charakterystyczną cechą jest połysk wynikający z zastosowania nici metalizowanych (metalowych lub metalizowanych) w konstrukcji tkaniny. Często spotyka się go w wyrobach o charakterze reprezentacyjnym: sukniach wieczorowych, strojach scenicznych, elementach dekoracyjnych.
Odpowiedź "przetykana przędzą metalową" jest trafna, bo opisuje mechanizm uzyskania efektu brokatu: wątek lub osnowa zawiera nitkę metalizowaną, która daje refleksy światła. To cecha konstrukcyjno-surowcowa, a nie tylko powierzchniowe wykończenie.
Pozostałe propozycje opisują inne grupy materiałów lub inne efekty:
- "z okrywą włosową" odnosi się do tkanin/dzianin o włosie (np. welur, aksamit, plusz). Efekt wizualny pochodzi z włosa, nie z metalizowanej przędzy.
- "drapana dwustronnie" charakteryzuje materiały, które poddano procesowi drapania w celu uzyskania miękkości i meszku (np. flanela, niektóre dzianiny). Drapanie nie definiuje brokatu.
- "pokryta pętelkami" kojarzy się z dzianinami pętelkowymi (np. frotte) lub strukturami pętelkowymi, co jest inną konstrukcją niż tkanina żakardowa z nitką metalizowaną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie materiału pojawiają się sformułowania typu metalizowana nitka, nitka lureksowa, połysk wpleciony w strukturę, zwykle chodzi o tkaniny "brokatowe" lub z efektem brokatu, a nie o wykończenia typu drapanie czy struktury pętelkowe.
