W pokazanym typowo dla pomiarów trójfazowych układzie (tzw. metoda dwóch watomierzy) mierzy się moc czynną w sieci trójfazowej za pomocą dwóch watomierzy włączonych w odpowiedni sposób.
Kluczowa zasada brzmi: moc całkowita odbiornika trójfazowego jest sumą wskazań obu watomierzy, czyli P = P1 + P2. Jest to metoda praktyczna, ponieważ nie wymaga instalowania trzech watomierzy i pozwala wyznaczyć moc czynną całego odbiornika na podstawie dwóch pomiarów.
Dlaczego pozostałe typowe wzory bywają mylące?
- Wzory w rodzaju P = √3·U·I·cosφ dotyczą obliczania mocy z wartości napięcia, prądu i cosφ (zwykle dla układu symetrycznego). Pytanie dotyczy jednak układu przyrządowego i wskazań watomierzy, więc właściwe jest odniesienie do P1 i P2.
- Wzór P = 3·Ufaz·Ifaz·cosφ również opisuje obliczanie mocy w warunkach symetrii i przy znajomości wielkości fazowych; nie wynika bezpośrednio z samego faktu użycia dwóch watomierzy.
- Wzory oparte o pojedynczy watomierz (P = P1) pomijają udział drugiego przyrządu, co w tym układzie prowadzi do zaniżenia/zmiany wyniku.
W praktyce egzaminacyjnej najpierw rozpoznaj układ: jeżeli na schemacie są dwa watomierze opisane jako P1 i P2, a pytanie pyta o moc całkowitą, to standardową odpowiedzią jest suma wskazań.