U osoby starszej z reumatoidalnym zapaleniem stawów rehabilitacja ma przede wszystkim charakter funkcjonalny: dąży do utrzymania lub poprawy tego, co przekłada się na codzienne działanie (chodzenie, chwyt, ubieranie, higiena). Dlatego kluczowe są działania wspierające zachowanie ruchu w stawach, a także koordynację ruchową i funkcję stawów. W praktyce oznacza to m.in. dbanie o regularny, bezpieczny ruch, ćwiczenia podtrzymujące zakresy ruchu oraz zapobieganie wtórnym ograniczeniom wynikającym z unikania aktywności.
Odpowiedź "zachowanie ruchu w stawach, poprawa koordynacji ruchów i funkcji stawów" najlepiej oddaje ten cel, bo opisuje rezultat, który ma największe znaczenie dla jakości życia: sprawność i niezależność.
- "wzmocnienie całego organizmu i poprawa postawy" może być elementem ogólnej aktywizacji, ale jest zbyt szerokie i nie trafia w specyfikę RZS (problemem są przede wszystkim stawy i ich funkcja). Nadmierne skupienie na "ogólnym wzmocnieniu" może też pomijać potrzebę ochrony przeciążonych stawów.
- "relaksacja oraz poprawa koordynacji i ruchu w stawach" zawiera elementy istotne (koordynacja i ruch), ale relaksacja jest raczej środkiem wspierającym (np. obniżenie napięcia, poprawa komfortu), a nie głównym celem rehabilitacji w RZS.
- "ograniczenie bólu i stanu zapalnego" to ważny kierunek postępowania, jednak w rehabilitacji traktuje się go zwykle jako warunek ułatwiający aktywność i usprawnianie, a nie jako jedyny, nadrzędny cel. Samo zmniejszenie bólu bez pracy nad funkcją może nie przywrócić sprawności.
Dla opiekuna osoby starszej praktyczna wskazówka brzmi: wspierać realizację zaleceń usprawniania (regularność, bezpieczeństwo, motywowanie), obserwować reakcję na ruch i zgłaszać niepokojące objawy personelowi medycznemu, pamiętając o granicach kompetencji opiekuna.
