Odpowiedź "hiperglikemia, częstomocz, zmniejszenie masy ciała" jest właściwa, ponieważ opisuje najbardziej charakterystyczny obraz rozwijającej się cukrzycy u dziecka (najczęściej cukrzycy typu 1). Wzrost stężenia glukozy we krwi prowadzi do przekroczenia progu nerkowego i pojawienia się glukozy w moczu, co wywołuje diurezę osmotyczną. Skutkiem jest częstomocz oraz skłonność do odwodnienia (często towarzyszy temu także wzmożone pragnienie, choć nie zostało wymienione w odpowiedziach).
Zmniejszenie masy ciała wynika z tego, że przy niedoborze insuliny organizm nie wykorzystuje prawidłowo glukozy w tkankach i uruchamia alternatywne źródła energii (nasilenie procesów katabolicznych), co sprzyja chudnięciu mimo jedzenia, a czasem nawet wzmożonego apetytu.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo mieszają objawy mniej typowe lub przeciwstawne mechanizmy:
- "hipoglikemia, skąpomocz, zwiększenie masy ciała" nie pasuje do obrazu cukrzycy rozpoznawanej na podstawie objawów hiperglikemii; skąpomocz i przyrost masy ciała nie są klasycznymi objawami początku choroby.
- "wzmożony apetyt, bóle brzucha, osłabienie" zawiera elementy nieswoiste (osłabienie) i objawy, które mogą wystąpić w wielu chorobach wieku dziecięcego; nie wskazuje jednoznacznie na typowy mechanizm poliurii i chudnięcia.
- "brak apetytu, wzdęcia brzucha, zaburzenia widzenia" to zestaw objawów, które mogą mieć różne przyczyny; zaburzenia widzenia mogą współwystępować z wahaniami glikemii, ale bez częstomoczu i spadku masy ciała nie stanowią najbardziej charakterystycznego zestawu do rozpoznania.
Dla opiekuna dziecka praktyczna wskazówka egzaminacyjna jest taka: w pytaniach o "charakterystyczne objawy cukrzycy u dzieci" szukaj zestawów obejmujących hiperglikemię, objawy utraty płynów (np. częstomocz) oraz spadek masy ciała.
