Oznaczenie lepkości typu 10W-xx składa się z dwóch części. Wartość z literą W opisuje zachowanie oleju w niskich temperaturach (istotne dla rozruchu i pompowalności), natomiast druga liczba (np. 30/40/50/60) odnosi się do lepkości w wysokiej temperaturze pracy silnika.
W wyeksploatowanym silniku typowe są zwiększone luzy i gorsze uszczelnienie układu tłok–pierścienie–cylinder oraz elementów prowadzących zawory. W takiej sytuacji olej łatwiej przenika w miejsca, gdzie nie powinien się znaleźć, a następnie może być spalany. Zwiększenie lepkości w zakresie temperatury pracy (wyższa wartość "xx") bywa stosowane jako działanie doraźne, ponieważ bardziej lepki olej trudniej "przeciska się" przez powiększone szczeliny i może ograniczyć konsumpcję oleju.
Dlatego odpowiedź "10W60" jest właściwa: zachowuje tę samą klasę zimową "10W" jak pozostałe propozycje, ale ma najwyższą lepkość w temperaturze pracy spośród podanych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "10W40" – najniższa lepkość w wysokiej temperaturze spośród opcji, zwykle najsłabiej ograniczy ubytek w silniku o dużych luzach.
- "10W50" – może pomóc bardziej niż 10W40, ale słabiej niż klasa 60, jeśli celem jest maksymalne ograniczenie ubytku oleju.
- "10W30" – najrzadszy w temperaturze pracy; w zużytym silniku może wręcz nasilać objawy ubytku oleju.
Uwaga praktyczna: w realnym serwisie dobór lepkości powinien uwzględniać zalecenia producenta i warunki pracy (zwłaszcza rozruch na zimno). Zbyt lepki olej może pogorszyć smarowanie przy niskich temperaturach, więc jest to kompromis i często sygnał do diagnozy/remontu.
