Pojęcie stereoskopii (w ujęciu związanym z widzeniem obuocznym) wiąże się z tym, że człowiek postrzega głębię i relacje przestrzenne, ponieważ każde oko obserwuje scenę z nieco innego punktu. Skutkiem tego na siatkówkach powstają nieidentyczne obrazy.
Poprawna odpowiedź "Różnicę obrazów siatkówkowych w oku lewym i prawym" opisuje właśnie mechanizm kluczowy dla stereowidzenia: różnica między obrazami obu oczu (często nazywana dysparacją) stanowi informację, którą ośrodkowy układ nerwowy wykorzystuje do odtworzenia wrażenia trzeciego wymiaru.
Pozostałe propozycje dotyczą innych własności lub mechanizmów:
- "Zdolność rozdzielczą oka niemiarowego" odnosi się do ostrości/zdolności rozróżniania szczegółów, a nie do percepcji głębi wynikającej z porównania obrazów z obu oczu. To inny parametr funkcji wzrokowej.
- "Pole widzenia jednoocznego oka miarowego" opisuje zakres przestrzeni widzianej przez jedno oko. Pole widzenia nie definiuje stereoskopii, bo stereoskopia wymaga informacji z dwóch oczu i ich porównania.
- "Konwergencję toniczną" zalicza się do zagadnień ustawienia gałek ocznych (komponent motoryczny). Konwergencja może współwystępować przy patrzeniu z bliska, ale sama w sobie nie jest definicją stereoskopii, która dotyczy przede wszystkim różnic sensorycznych między obrazami.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się idea "dwa różne obrazy z obu oczu", to jest to typowy trop dla zagadnień stereoskopowych. Gdy pojawiają się terminy o ruchach oczu (konwergencja) albo ostrości (zdolność rozdzielcza), zwykle chodzi o inną funkcję niż stereowidzenie.
