Wywiad terenowy przed ustaleniem granic służy temu, aby zweryfikować w terenie informacje wynikające z posiadanych materiałów oraz ujawnić elementy, których w dokumentacji może brakować. Jeżeli geodeta natrafi na widoczny znak graniczny nieujęty w otrzymanych materiałach, właściwym działaniem jest udokumentowanie go: zaznaczenie położenia na mapie/szkicu z wywiadu i wykonanie pomiaru sytuacyjnego.
Odpowiedź "Zaznaczyć jego położenie na mapie z wywiadu terenowego oraz dokonać jego pomiaru." jest poprawna, bo spełnia dwa podstawowe cele pracy geodety na tym etapie: (1) rejestruje fakt istnienia znaku (dowód obserwacji terenowej) oraz (2) zapewnia dane geometryczne potrzebne do dalszych analiz i czynności granicznych.
Odpowiedź "Zignorować w dalszym postępowaniu…" jest błędna, ponieważ brak obiektu w materiałach nie oznacza, że obiekt nie ma znaczenia. Wywiad terenowy właśnie po to się wykonuje, aby wykryć rozbieżności i uzupełnić informacje, a nie je pomijać.
Odpowiedź "Wykopać betonową część znaku…" jest błędna, bo zakłada niepotrzebną ingerencję w teren. Na etapie wywiadu terenowego standardem jest działanie możliwie nieinwazyjne: identyfikacja, opis, pomiar widocznych elementów. Prace ziemne mogą uszkodzić stabilizację i wywołać konflikt z właścicielem lub zarządcą terenu.
Odpowiedź "Wezwać właściciela nieruchomości do usunięcia znaku." jest błędna, ponieważ znak graniczny może stanowić istotny element oznaczenia przebiegu granicy. Usunięcie mogłoby doprowadzić do utraty informacji terenowej i utrudnić dalsze czynności, a geodeta nie powinien inicjować takich działań w ramach wywiadu terenowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się wybór między "udokumentuj i zmierz" a "zignoruj/usuń/ingeruj", w zadaniach z wywiadu terenowego najczęściej poprawne jest rzetelne udokumentowanie i pomiar obserwacji.
