KWALIFIKACJA SPO4 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 31.
Ćwiczenie polegające na uzupełnieniu obrazków tematycznych (okien w domu, czółek i kropek u biedronki, krawędzi drogi) przedstawionych na rysunku, służy kształtowaniu u trzyletniego dziecka
Ilustracja przedstawia dwa główne elementy: po lewej stronie znajduje się prosty rysunek domu, a po prawej stronie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Uzupełnianie brakujących elementów na obrazku (dorysowywanie okien, kropek, krawędzi) wymaga precyzyjnych ruchów dłoni i palców oraz kontroli wzrokowej, czyli ćwiczy motorykę małą i koordynację wzrokowo‑ruchową.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do słuchu, przetwarzania fonologii lub sprawności narządów mowy.

Pełne wyjaśnienie:

Ćwiczenie polegające na uzupełnianiu elementów rysunku (np. dorysowaniu kropek biedronce, okien w domu czy krawędzi drogi) angażuje przede wszystkim motorykę małą. Dziecko wykonuje kontrolowane, precyzyjne ruchy dłoni i palców, często w ograniczonej przestrzeni i z koniecznością utrzymania kierunku linii. W praktyce takie zadania są jednocześnie treningiem koordynacji wzrokowo-ruchowej (oko kontroluje rękę), co jest typowe dla aktywności grafomotorycznych u dzieci w wieku przedszkolnym.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Percepcja słuchowa dotyczy odbioru i różnicowania bodźców dźwiękowych (np. rozpoznawania dźwięków, różnicowania głosek). W tym zadaniu bodźcem kluczowym jest wzór wzrokowy, a nie dźwięk.
  • Pamięć fonologiczna wiąże się z krótkotrwałym przechowywaniem i przetwarzaniem sekwencji dźwięków mowy (np. powtarzanie wyrazów, sylab, pseudowyrazów). Uzupełnianie rysunków nie wymaga operowania materiałem dźwiękowym ani zapamiętywania ciągów głosek.
  • Praksja oralna odnosi się do planowania i wykonywania ruchów narządów mowy (języka, warg, żuchwy) potrzebnych do artykulacji. W opisywanym ćwiczeniu dominują ruchy ręki, nie aparatu artykulacyjnego.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści zadania pojawia się rysowanie, dorysowywanie, wycinanie, lepienie, nawlekanie lub manipulacja drobnymi elementami, zwykle chodzi o motorykę małą. Natomiast terminy związane z dźwiękiem i głoskami kierują w stronę percepcji słuchowej i funkcji fonologicznych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Motoryka mała to sprawność precyzyjnych ruchów dłoni i palców oraz ich kontrola. Obejmuje m.in. chwyt narzędzia pisarskiego, manipulowanie małymi przedmiotami, zapinanie guzików czy dorysowywanie drobnych elementów. Często współwystępuje z koordynacją wzrokowo-ruchową.
Najczęściej sprawdzają się krótkie, proste aktywności: dorysowywanie linii i kropek, kolorowanie dużych pól, wyklejanki, ugniatanie plasteliny, nawlekanie dużych koralików, przekładanie klamerek, zabawy łyżeczką i szczypcami. Ważniejsza jest regularność niż długość ćwiczenia.
Bo dziecko musi wykonać wiele małych, celowych ruchów palcami, kontrolując nacisk i miejsce zaznaczenia na kartce. To wymaga stabilizacji dłoni, pracy nad chwytem oraz dopasowania ruchu do wzoru widzianego oczami. Taki typ zadania jest klasycznym treningiem precyzji manualnej.
Percepcja słuchowa to zdolność odbioru i różnicowania dźwięków, w tym dźwięków mowy. Ćwiczy się ją np. w zabawach: rozpoznawanie dźwięków z otoczenia, klaskanie rytmu, wskazywanie, czy wyrazy brzmią podobnie, oraz w prostych zadaniach słuchowo-językowych. Nie jest to główny cel dorysowywania obrazków.
Pamięć fonologiczna to część pamięci krótkotrwałej odpowiedzialna za przechowywanie sekwencji dźwięków mowy. Jest ważna m.in. dla uczenia się nowych słów i powtarzania sylab. Typowe ćwiczenia to powtarzanie rymowanek, sekwencji sylab, pseudowyrazów oraz zabawy w "echo". Zadania graficzne nie sprawdzają jej bezpośrednio.
Praksja oralna to planowanie i wykonywanie ruchów narządów mowy (warg, języka, żuchwy). Przykłady ćwiczeń to: naśladowanie ułożeń języka, dmuchanie, parskanie, oblizywanie warg, kląskanie. To obszar terapii logopedycznej, a nie cel typowych kart pracy polegających na dorysowywaniu elementów.
Patrz na dominującą czynność. Jeśli dziecko rysuje, wycina, lepi, nawleka, zapina lub manipuluje drobnymi elementami — to zwykle motoryka mała. Jeśli zadanie wymaga słuchania, powtarzania, różnicowania głosek, rymowania lub pracy językiem i wargami — dotyczy mowy, percepcji słuchowej albo praksji oralnej.
Tak, pod warunkiem dopasowania trudności: duże elementy do uzupełniania, krótkie serie zadań i brak presji na "idealny" efekt. U 3-latka liczy się proces: chwyt, kontrola ruchu, koncentracja i satysfakcja. Zbyt drobne szczegóły mogą frustrować i zniechęcać do aktywności.
Najczęściej wybiera się odpowiedzi związane z mową (percepcja słuchowa, pamięć fonologiczna), bo temat obrazka kojarzy się z nazywaniem i opowiadaniem. Drugi błąd to ignorowanie tego, że kluczowa jest czynność manualna. Warto zawsze zapytać siebie: "jakim ruchem dziecko wykonuje zadanie i co trenuje?"
Ucz się przez skojarzenia: dopasuj aktywność do funkcji (manualne → motoryka mała, bieganie → motoryka duża, słuchanie → percepcja słuchowa, artykulacja → praksja oralna). Pomagają tabele "obszar rozwoju – przykłady zadań" oraz analiza codziennych sytuacji (ubieranie, jedzenie, zabawa) pod kątem umiejętności dziecka.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 66% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • World Health Organization (WHO) – Early child development: https://www.who.int/health-topics/early-child-development (accessed 2026-02-18)
  • UNICEF – Early childhood development: https://www.unicef.org/early-childhood-development (accessed 2026-02-18)
  • CDC – Developmental Milestones: https://www.cdc.gov/ncbddd/actearly/milestones/index.html (accessed 2026-02-18)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z pedagogiki przedszkolnej dotyczące grafomotoryki i przygotowania do pisania
  • Podręczniki/kompendia z psychologii rozwoju dziecka (rozdziały o rozwoju motorycznym i percepcyjnym)
  • Karty pracy i zestawy ćwiczeń grafomotorycznych dla dzieci 3–4 lata (ćwiczenia dorysowywania i uzupełniania)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego