"Cięgno" to element mechanizmu służący do przenoszenia siły i ruchu pomiędzy dwoma częściami układu. W typowych zastosowaniach pracuje głównie na rozciąganie (rzadziej na ściskanie, zależnie od konstrukcji) i ma postać pręta, płaskownika lub innego łącznika o charakterze liniowym. W praktyce mechatronicznej cięgna spotyka się m.in. w dźwigniach, mechanizmach sterowania, układach regulacyjnych oraz prostych mechanizmach zmiany położenia.
"Koło pasowe czynne" i "koło pasowe bierne" to natomiast elementy napędu pasowego. Ich cechą rozpoznawczą jest to, że są to części obrotowe, współpracujące z pasem i zwykle osadzone na wałach. Koło czynne jest połączone z napędem (źródłem momentu), a koło bierne odbiera moment lub prowadzi pas. W żadnym razie nie są to elementy typowo "łączące dwa punkty" jak cięgno, tylko elementy o kształcie koła/rolki przeznaczone do obrotu.
"Napinacz" (w kontekście napędu pasowego) jest zespołem lub elementem służącym do ustawienia i utrzymania właściwego naciągu pasa. Może to być rolka napinająca, dźwignia z rolką, śruba regulacyjna lub cały mechanizm. Funkcyjnie napinacz nie jest kołem pasowym czynnym ani biernym i nie pełni roli prostego łącznika przenoszącego siłę na rozciąganie – jego rolą jest regulacja i kompensacja luzu.
Aby unikać pomyłek na egzaminie, warto zadać sobie trzy pytania: czy element ma pracować na rozciąganie (cięgno)?, czy element jest obrotową rolką/kołem współpracującym z pasem (koło pasowe)?, czy element służy do regulacji naciągu (napinacz)? Takie rozumowanie prowadzi do wyboru "cięgno".
