W montażu urządzeń i systemów mechatronicznych kluczowe jest takie przygotowanie stanowiska pracy, aby operator wykonywał czynności w sposób płynny, powtarzalny i z możliwie małym ryzykiem błędów. Dlatego części i podzespoły przeznaczone do montażu porządkuje się przede wszystkim według kolejności montowania (czyli zgodnie z sekwencją kroków wynikającą z instrukcji montażu lub technologii procesu).
Taki układ ma praktyczne konsekwencje:
- mniej szukania – element potrzebny w danym kroku jest "pod ręką" we właściwym miejscu,
- mniej pomyłek – trudniej omyłkowo wziąć część przeznaczoną do innego etapu,
- większa powtarzalność – przy pracy seryjnej każdy cykl wygląda podobnie,
- łatwiejsza kontrola kompletności – szybciej widać braki elementów do kolejnych operacji.
Odpowiedź "wielkości" jest niepoprawna, ponieważ rozmiar elementu nie mówi, w którym momencie procesu należy go zastosować. W praktyce różne śruby, tuleje czy złącza mogą mieć podobny rozmiar, ale należeć do różnych etapów montażu.
Odpowiedź "stopnia złożoności" również nie jest właściwa. Część bardziej złożona nie zawsze jest montowana później ani wcześniej – o kolejności decydują zależności konstrukcyjne (co zasłania dostęp, co bazuje na czym, co wymaga wcześniejszego pozycjonowania).
Odpowiedź "kształtu" może pomagać w rozpoznawaniu elementów, ale samo sortowanie po kształcie nie zapewnia właściwej sekwencji działań. W efekcie nadal można sięgać po nieodpowiednią część w danym kroku.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: organizacja stanowiska ma wspierać proces. Jeśli pytanie dotyczy porządkowania części do montażu, najczęściej chodzi o układ zgodny z kolejnością operacji.
