W roztworze o stężeniu 10% m/m masa substancji rozpuszczonej stanowi 10% masy całego roztworu. Skoro trzeba sporządzić 200,0 g roztworu, to najpierw wyliczamy masę soli Erlenmeyera:
10% × 200,0 g = 20,0 g (to łączna masa mieszaniny bromków, którą należy rozpuścić i uzupełnić rozpuszczalnikiem do 200,0 g).
Następnie korzystamy z podanego składu mieszaniny: NaBr 4,0; KBr 4,0; NH4Br 2,0. Są to tzw. części wagowe. Sumujemy je:
4,0 + 4,0 + 2,0 = 10,0 części
Udział bromku amonu w mieszaninie wynosi więc:
2,0 / 10,0 = 0,20 = 20%
Teraz obliczamy, ile NH4Br przypada na 20,0 g całej soli:
20% × 20,0 g = 4,0 g
Dlatego odpowiedź "4,0 g" jest poprawna.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne? "2,0 g" odpowiadałoby sytuacji, w której błędnie przyjęto, że 10% z 200 g to 10 g soli (a nie 20 g) lub pomylono udział składnika. "8,0 g" wynika zwykle z podwojenia udziału NH4Br (mylenie 20% z 40%) albo z błędnego uznania, że 2,0 części oznacza 2/5 zamiast 2/10. "10,0 g" to typowy skutek heurystyki: skojarzenia "10%" z liczbą 10 bez wykonania rachunku na masie całkowitej.
W zadaniach recepturowych zawsze warto trzymać się kolejności: (1) masa substancji w roztworze z procentu, (2) udział składnika z proporcji, (3) dopiero masa składnika.
