Kontaktron (reed switch) jest elementem stykowym zamkniętym zwykle w szklanej, hermetycznej obudowie. Wewnątrz znajdują się sprężyste blaszki-ferromagnetyki tworzące styk. Gdy w pobliżu pojawi się magnes lub zmieni się lokalne pole magnetyczne, blaszki ulegają namagnesowaniu i przyciągają się (lub w niektórych wykonaniach – rozłączają), co powoduje zmianę stanu obwodu: zwarcie albo rozwarcie.
Dlatego odpowiedź "pola magnetycznego" jest właściwa: to właśnie pole magnetyczne jest bodźcem sterującym pracą kontaktronu. W praktyce wykorzystuje się to m.in. w czujnikach otwarcia drzwi/okien (magnes na skrzydle, kontaktron w ramie), w detekcji położenia osłon i klap, a także w prostych układach sygnalizacyjnych.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo opisują inne klasy czujników:
- "temperatury" – odpowiada czujnikom takim jak termistory, termopary czy czujniki półprzewodnikowe; kontaktron nie jest czujnikiem temperatury, choć ekstremalne warunki mogą wpływać na parametry mechaniczne.
- "wilgoci" – dotyczy czujników wilgotności (pojemnościowych/rezystancyjnych). Kontaktron sam z siebie nie mierzy wilgotności; hermetyzacja wręcz ogranicza wpływ środowiska.
- "natężenia oświetlenia" – odnosi się do fotorezystorów, fotodiod i fototranzystorów. Kontaktron nie reaguje na światło, tylko na bodziec magnetyczny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się element "kontaktronowy" (magnes + styk), niemal zawsze kluczowym pojęciem jest pole magnetyczne i dwustanowa zmiana stanu styków.
