Podwyższenie ceny imprezy turystycznej nie może następować "bo wszystko drożeje". Przepisy chronią podróżnego, dlatego dopuszczają zmianę ceny tylko w ściśle określonych, obiektywnych przypadkach. Ustawa wskazuje zamknięty katalog czynników, które mogą uzasadniać podwyżkę: wzrost kosztów transportu, wzrost kursów walut oraz wzrost opłat urzędowych, podatków lub opłat należnych za usługi portowe (w tym m.in. opłat lotniskowych i innych opłat związanych z obsługą w portach).
Odpowiedź "Wzrost kosztów transportu, kursów walut, opłat urzędowych, podatków lub opłat należnych za usługi portowe." jest poprawna, ponieważ obejmuje wszystkie elementy wymieniane w ustawie jako dopuszczalne podstawy waloryzacji ceny. W praktyce odpowiada to sytuacjom takim jak wzrost cen paliwa i usług przewozowych (transport), niekorzystna zmiana kursu euro czy dolara (waluty) oraz podwyższenie opłat lotniskowych/portowych lub obciążeń publicznoprawnych (opłaty i podatki).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo zawierają co najmniej jeden czynnik, który nie należy do ustawowego katalogu:
- "Wzrost kosztów transportu, wynagrodzeń pracowników, podatku VAT." – wynagrodzenia pracowników to koszt wewnętrzny organizatora, a nie przesłanka ustawowa. Samo wskazanie podatku (np. VAT) w oderwaniu od katalogu opłat portowych/urzędowych może wprowadzać w błąd, bo ustawa wymaga konkretnych kategorii opłat publicznych.
- "Wzrost opłat urzędowych, podatków, opłat należnych za usługi lotniskowe." – choć opłaty lotniskowe mieszczą się w opłatach portowych, odpowiedź jest niepełna, bo pomija pozostałe przesłanki: koszty transportu i kursy walut. Pytanie dotyczy czynników decydujących o podwyższeniu ceny, więc należy wskazać pełny katalog.
- "Wzrost kursów walut, inflacji, cen usług." – kursy walut są przesłanką ustawową, ale inflacja i ogólny wzrost cen usług nie stanowią samodzielnej podstawy prawnej do podwyżki ceny imprezy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się pojęcia typu inflacja, płace, ogólny wzrost cen, to zwykle jest to "pułapka" – przepisy wymagają konkretnych, wymienionych wprost kategorii kosztów zewnętrznych.
