W opiece nad osobą starszą kluczowe jest odróżnienie ograniczeń poznawczych od ograniczeń ruchowych oraz ocenianie ich wpływu na czynności dnia codziennego (ADL), w tym na higienę osobistą.
Odpowiedź "z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim" jest najbardziej trafna, ponieważ przy stopniu lekkim funkcjonowanie bywa na tyle zachowane, że osoba może umieć wykonać mycie, czesanie, toalety intymne czy zmianę bielizny. W praktyce często potrzebuje raczej: przypominania o kolejności czynności, kontroli jakości (czy dokładnie umyte), wsparcia organizacyjnego i zapewnienia bezpieczeństwa.
Odpowiedź "z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim" jest nieprawidłowa, bo w głębokich zaburzeniach funkcji intelektualnych częściej występują znaczne trudności w rozumieniu poleceń, uczeniu się sekwencji czynności i utrzymaniu nawyków higienicznych. To zwykle wymaga stałej pomocy lub wyręczania.
Odpowiedź "z niedowładem mięśni połowy ciała" (niedowład połowiczy) jest mniej trafna, ponieważ ograniczenia jednej strony ciała istotnie utrudniają czynności wymagające oburęczności (mycie pleców, włosów, stabilizacja w łazience, utrzymanie równowagi). Osoba może być częściowo samodzielna, ale często wymaga asysty i adaptacji środowiska.
Odpowiedź "z porażeniem dwukończynowym" także przemawia przeciw pełnej samodzielności w higienie, gdyż porażenie dwóch kończyn (np. obu dolnych lub obu górnych) zwykle mocno ogranicza albo mobilność, albo manipulację. W higienie osobistej często potrzebne są transfery, zabezpieczenia przeciwupadkowe i pomoc opiekuna.
Na egzaminie warto pamiętać: lekki stopień niepełnosprawności intelektualnej nie musi wykluczać samoobsługi, natomiast deficyty ruchowe i porażenia częściej bezpośrednio utrudniają wykonanie higieny w sposób bezpieczny i dokładny.
