Wartość początkową zakupionej maszyny (środka trwałego) ustala się na podstawie dokumentów zakupu, w tym faktur ujętych w tabeli. Dla jednostki będącej czynnym podatnikiem VAT kluczowe jest rozróżnienie, czy VAT z poszczególnych faktur jest odliczalny. Jeżeli VAT jest odliczalny, to nie zwiększa wartości początkowej środka trwałego, ponieważ nie stanowi dla jednostki ekonomicznego kosztu.
Do wartości początkowej w modelowym ujęciu zalicza się cenę nabycia, czyli przede wszystkim kwotę netto z faktury za maszynę, a także koszty niezbędne do doprowadzenia środka trwałego do stanu zdatnego do używania poniesione do dnia przyjęcia do eksploatacji (w treści: do dnia oddania do użytkowania). Typowe przykłady to: transport, ubezpieczenie w drodze, załadunek/rozładunek, montaż, instalacja, próby rozruchowe, uruchomienie. Do sumy nie powinno się natomiast włączać kosztów, które nie są związane z przygotowaniem środka trwałego do używania lub zostały poniesione już po jego przyjęciu do eksploatacji.
Dlatego poprawne rozwiązanie polega na:
- Wybraniu z tabeli tych pozycji z faktur, które zwiększają cenę nabycia (zwykle wartości netto).
- Wyłączeniu z wartości początkowej VAT w części odliczalnej.
- Zsumowaniu właściwych składników i porównaniu z wariantami odpowiedzi.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi wynikami błędów rachunkowych: zawyżenia przez doliczenie VAT brutto, doliczenie kosztów niekwalifikowanych lub pominięcie części kosztów doprowadzenia do użytkowania. Właściwa kwota jest tą, która odpowiada prawidłowo zidentyfikowanej sumie składników wartości początkowej wynikających z tabeli.
