W księgowości dowód księgowy jest podstawą ujęcia zdarzenia gospodarczego, a jego klasyfikacja zależy od tego, czy dokument powstał w chwili zdarzenia (dowód źródłowy), czy jest opracowaniem na podstawie innych dokumentów (dowód wtórny).
W przedstawionym fragmencie widoczna jest tabela będąca zapisem w książce przychodów i rozchodów (KPiR): daty, opis operacji oraz kolumny "Przychód" i "Rozchód". Taki zapis jest elementem ewidencji, czyli w praktyce stanowi wynik zaksięgowania na podstawie dokumentu źródłowego (np. faktury sprzedaży lub faktury zakupu). Dlatego poprawne jest wskazanie, że użyto dowodu księgowego wtórnego – wpis w KPiR ma charakter wtórny wobec dokumentu pierwotnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tej sytuacji?
- "Dowód księgowy obrotu pieniężnego." Taki wybór sugerowałby dokumenty stricte kasowe/bankowe (np. raport kasowy, wyciąg bankowy). W tabeli nie ma informacji o formie zapłaty ani o ruchu środków pieniężnych.
- "Dowód księgowy rozrachunków." Rozrachunki dotyczą należności i zobowiązań (kontrahenci, terminy płatności). Pokazany zapis to ujęcie przychodu i kosztu/zakupu, bez danych o rozrachunkach.
- "Dowód księgowy magazynowy." Dokumenty magazynowe opisują ruch zapasów (przyjęcia/wydania). Sam fakt "sprzedaży towarów" lub "zakupu towarów" w KPiR nie przesądza, że wykorzystano dokument magazynowy jako podstawę zapisu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w zadaniu widzisz rejestr/ewidencję (KPiR, zestawienie, tabela zapisów) bez przedstawienia pierwotnego dokumentu, to najczęściej nie jest to dowód źródłowy, tylko forma wtórnego ujęcia danych do księgowania.
