Prawidłowa odpowiedź to paciorkowatość, nazywana też perełkowatością. W agronomii jest to klasyczna nazwa objawu niedoboru magnezu u zbóż (m.in. żyta i owsa), a nie nazwa choroby wywołanej przez patogen.
Dlaczego właśnie magnez? Magnez wchodzi w skład chlorofilu i jest ważny dla fotosyntezy. Jednocześnie jest pierwiastkiem dość ruchliwym w roślinie, więc przy jego braku roślina "przenosi" Mg do młodszych tkanek. Skutkiem jest to, że objawy niedoboru widzimy najpierw na starszych liściach.
Jak wygląda paciorkowatość u zbóż? U roślin jednoliściennych (zboża) typowa jest chloroza międzyżyłkowa. Paciorkowatość objawia się jako zielone skupienia chlorofilu ułożone wzdłuż nerwów blaszki liściowej, sprawiające wrażenie "sznura" ciemnozielonych perełek na jaśniejszym tle. Często jest to widoczne wcześnie, nawet w fazie 2–3 liścia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Sucha zgnilizna – jest kojarzona z chorobami infekcyjnymi (grzybowymi) i nie stanowi nazwy objawu typowego dla niedoboru magnezu u zbóż.
- Choroba nowin – również należy do nazw chorób, a nie do terminologii niedoborowej magnezu.
- Pleśń śniegowa – to typowa choroba grzybowa zbóż, związana z warunkami pogodowymi (np. zaleganie śniegu), a nie z brakiem Mg; jej rozpoznanie dotyczy zmian chorobowych, a nie wzoru chlorozy międzyżyłkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach mieszają się nazwy chorób grzybowych i specyficzna nazwa "wzorca" chlorozy, często chodzi o niedobór. Dodatkowo zapamiętaj: Mg → starsze liście, a np. niedobór siarki częściej widać na młodszych liściach.
