KWALIFIKACJA ROL4 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 8.
Wymagania pokarmowe rośliny wynoszą 60 kg P2O5 na 1 ha. 40 kg tego składnika rośliny pobierają z gleby. Ile fosforu należy wysiać na 1 ha, jeśli stopień jego wykorzystania wynosi 40%?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najpierw oblicza się deficyt fosforu: 60−40 = 20 kg P2O5/ha. Wykorzystanie 40% oznacza, że roślina pobierze tylko 0,40 z wysianej dawki, więc dawkę trzeba podnieść: 20/0,40 = 50 kg P2O5/ha. Dlatego poprawna jest odpowiedź 50 kg.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach nawozowych kluczowe są dwa kroki: bilans (ile składnika brakuje) oraz uwzględnienie wykorzystania nawozu (ile z wysianej ilości faktycznie pobierze roślina w danym sezonie).

1) Obliczenie deficytu
Wymagania pokarmowe wynoszą 60 kg P2O5/ha. Z gleby rośliny pobierają 40 kg P2O5/ha. Brakująca ilość (deficyt) to:
60 − 40 = 20 kg P2O5/ha.

2) Korekta o stopień wykorzystania 40%
Stopień wykorzystania 40% oznacza, że z każdego 1 kg P2O5 wysianego w nawozie roślina pobierze w tym roku tylko 0,40 kg. Żeby roślina mogła pobrać brakujące 20 kg, trzeba wysiać taką dawkę, aby 0,40 × dawka = 20. Stąd:
dawka = 20 / 0,40 = 50 kg P2O5/ha.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 30 kg wynika zwykle z przypadkowego mnożenia/dzielenia bez bilansu lub z nieprawidłowego zaokrąglania. Przy 30 kg i wykorzystaniu 40% roślina pobierze tylko 12 kg, czyli nadal zabraknie 8 kg.
  • 40 kg to pominięcie współczynnika wykorzystania (lub błędne utożsamienie pobrania z dawką). Przy 40% z 40 kg roślina pobrałaby 16 kg, a nie 20 kg.
  • 20 kg odpowiada samemu deficytowi, ale ignoruje fakt, że nie cała wysiana ilość jest dostępna dla roślin (część fosforu ulega wiązaniu w glebie). Przy 40% roślina pobrałaby tylko 8 kg.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wykorzystanie jest mniejsze niż 100%, a roślinie "brakuje" jakiejś ilości składnika, to dawka nawozu musi wyjść większa niż deficyt. Matematycznie najczęściej oznacza to dzielenie przez ułamek (np. 0,40), co zwiększa wynik.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz deficyt składnika (zapotrzebowanie minus pobranie z gleby), a potem podziel deficyt przez 0,40. To wynika z tego, że roślina pobiera tylko 40% wysianej ilości, więc dawka musi być większa niż deficyt.
Mnożenie przez 0,40 daje ilość pobraną z wysianej dawki. Zadanie pyta odwrotnie: jaką dawkę wysiać, aby pobrana ilość wyniosła 20 kg. Gdy wykorzystanie jest 40%, równanie ma postać 0,40 × dawka = deficyt, więc dawka = deficyt / 0,40.
To informacja, jaka część zastosowanego w nawozie P2O5 zostanie pobrana przez rośliny w danym roku. Reszta może zostać związana w glebie (sorpcja, retrogradacja) albo być czasowo niedostępna. Dlatego planując nawożenie, zwykle zwiększa się dawkę ponad sam deficyt.
Deficyt to różnica między całkowitym zapotrzebowaniem rośliny a tym, co roślina może pobrać z gleby. W zadaniu: 60 kg P2O5/ha − 40 kg P2O5/ha = 20 kg P2O5/ha. Dopiero ten deficyt koryguje się o wykorzystanie nawozu.
Nie. Działanie 60 × 0,40 oblicza 40% z zapotrzebowania, ale w zadaniu rośliny już pobierają 40 kg z gleby i brakuje tylko 20 kg. Współczynnik wykorzystania dotyczy nawozu, więc trzeba ustalić dawkę, z której 40% da brakujące 20 kg, czyli 20/0,40.
Wtedy, gdy wykorzystanie z nawozu jest mniejsze niż 100% i trzeba "nadrobić" straty lub wiązanie składnika w glebie. Im niższy współczynnik wykorzystania, tym większa dawka potrzebna, aby roślina pobrała wymaganą ilość. To typowe m.in. dla fosforu na wielu glebach.
Najczęstsze są: pominięcie etapu deficytu (liczenie od 60 zamiast od 20), mnożenie przez procent zamiast dzielenia przez współczynnik wykorzystania, mylenie "dawki wysiewu" z "ilością pobraną", oraz odruchowe założenie, że 40% zawsze oznacza mniejszy wynik końcowy.
P2O5 to tzw. przeliczeniowa forma, w jakiej tradycyjnie podaje się zawartość fosforu w nawozach i zaleceniach nawozowych. W praktyce rolniczej często spotyka się dawki w kg P2O5/ha, dlatego w obliczeniach trzeba konsekwentnie trzymać się tej samej formy jednostki.
Rośliny miododajne odpowiadają za pożytek: nektar i pyłek. Niedobory składników mogą osłabiać wzrost i kwitnienie, co zmniejsza bazę pokarmową dla rodzin pszczelich. Znajomość prostych obliczeń nawozowych pomaga współpracować z rolnikami lub planować pożytki na własnych uprawach.
Użyj kontroli: policz, ile roślina pobierze z wysianej dawki. Jeśli dawka to 50 kg, to 40% daje 20 kg, czyli dokładnie deficyt. Jeśli dawka równa się deficytowi (20 kg), to pobranie wyniesie tylko 8 kg, więc wynik nie może być poprawny.
info

Statystycznie 43% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że najpierw oblicza się deficyt fosforu: 60−40 = 20 kg P2O5/ha.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z podstaw nawożenia roślin (bilans NPK, współczynniki wykorzystania).
  • Notatki/lekcje z interpretacji procentów w zadaniach praktycznych (mnożenie vs dzielenie).
  • Podręczniki i skrypty z agronomii dotyczące nawożenia fosforem oraz zachowania fosforu w glebie.

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego